Канстанцін Антонавіч Лявіцкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Канстанцін Антонавіч Лявіцкі
Levytsky Kost-1-.jpg
Сцяг Прэм'ер-міністр ЗУНР Сцяг
9 лістапада 1918 — снежань 1918
Папярэднік Пасада ўведзена
Пераемнік Сідар Галубовіч

Нараджэнне 18 лістапада 1859(1859-11-18)
Тысменіца , Івана-Франкоўская вобласць
Смерць 12 лістапада 1941(1941-11-12) (81 год)
Львоў, Акруга Галічына, Генерал-губернатарства, Трэці Рэйх
Месца пахавання
Партыя Украінская нацыянальна-дэмакратычная партыя
Адукацыя
Дзейнасць дыпламат, адвакат, палітык, журналіст
Commons-logo.svg Канстанцін Антонавіч Лявіцкі на Вікісховішчы

Канстанцін Антонавіч Лявіцкі (18 лістапада 185912 лістапада 1941 г.) — палітычны дзеяч Галічыны канца 19 стагоддзя — першай паловы 20 стагоддзя. Сузаснавальнік УНДП. З лістапада 1918 г. — старшыня Дзяржаўнага сакратарыята ЗУНР, затым — старшыня камісіі па выбарчай рэформе пры ўрадзе. У ліпені 1941 г. быў заснавальнікам і старшынёй Нацыянальнага савета ў Львове(укр.) бел..

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Канстанцін Лявіцкі нарадзіўся 18 лістапада 1859 г. у мястэчку Тысменіца (цяпер раённы цэнтр Івана-Франкоўскай вобласці) у сям'і святара шляхціца. Па заканчэнні Станіславаўскай гімназіі вучыўся на юрыдычных факультэтах Львоўскага і Венскага універсітэтаў. У 1884 годзе склаў дактарат, а ў 1890 адкрыў адвакацкую канцылярыю ў Львове.Праявіў сябе ў галіне навукі: перакладаў законы, апрацоўваў украінскую юрыдычную тэрміналогію, склаў нямецка-ўкраінскі заканадаўчы слоўнік, ганаровы член Навуковага таварыства ім. Г Шаўчэнка, аўтар папулярных юрыдычных прац.

Выбітны палітык: сузаснавальнік і сакратар «Народнага Савета», член прэзідыума і прэзідэнт Народнага камітэта Украінскай нацыянальна-дэмакратычнай партыі, дэпутат ніжняй палаты аўстрыйскага парламента (1907-1918) і Галіцкага сейма (1908-1914), прэзідэнт «Рускага клуба» ў Галіцкім сейме (1910-1914), прэзідэнт украінскага клуба ў аўстрыйскім парламенце (1910-1916). Узначальваючы барацьбу ўкраінскіх парламентарыяў за ўкраінскі універсітэт і рэформу выбарчай ардынацыі у Галіцкі сойм, К. Лявіцкі стаў адным з самых аўтарытэтных украінскіх палітыкаў. Не дзіўна, што калі ў пачатку Першай сусветнай вайны ўкраінскія партыі стварылі свой каардынацыйны орган — Галоўная Украінская Рада, пасля Агульную Украінскую Раду — іх узначаліў К. Лявіцкі.

Абвяшчэнне ўкраінскай дзяржавы[правіць | правіць зыходнік]

Калі 30 чэрвеня 1941 аунаўцы абвясцілі ўкраінскую дзяржаву, К. Лявіцкі ўзначаліў Савет сеньёраў. Неаднаразова праводзіў нялёгкія перамовы з нацыстамі, спрабаваў адыграць ролю прадстаўніка адзінай легітымнай улады ў Галічыне. У пачатку 1942-га нацысты паставілі перад пагрозай ультыматум аб самароспуску. Аднак К. Лявіцкі не дажыў да гэтага моманту.

Памёр 12 лістапада 1941 года. Пахваны на Яноўскім мемаряльным могільніку.

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

У 1992 годзе вуліцу. У. Маякоўскага ў Львове, на якой пад нумарам 34 знаходзіўся дом. К. Лявіцкага, перайменавалі ў яго гонар.

Цэнтральным банкам Украіны ў 2009 годзе выпушчана памятная манета.

Зноскі