Канстанцін Лявонавіч Губарэвіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кастусь Губарэвіч
Асабістыя звесткі
Імя пры нараджэнні Канстанцін Лявонавіч Губарэвіч
Дата нараджэння 23 снежня 1906 (5 студзеня 1907)
Месца нараджэння
Дата смерці 3 ліпеня 1987(1987-07-03) (80 гадоў)
Грамадзянства
Альма-матар
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці драматург, настаўнік, журналіст, сцэнарыст
Валодае мовамі беларуская
Мова твораў беларуская
Узнагароды
ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга ордэн Дружбы народаў Ордэн «Знак Пашаны»

Кастусь (Канстанцін Лявонавіч) Губарэвіч (5 студзеня 1907, в. Радучы, Чавускі раён, Магілёўская вобласць — 3 ліпеня 1987) — беларускі драматург. Заслужаны дзеяч мастастацтваў Беларусі (1966)[1].

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Магілёўскі педтэхнікум (1927), Дзяржаўны інстытут кінематаграфіі ў Маскве (1932)[1]. Настаўнічаў, працаваў у газеце «Палеская праўда», на кінафабрыцы Белдзяржкіно і Беларускім радыё, з 1949 — у газеце «Літаратура і мастацтва», на кінастудыі «Беларусьфільм», у 1966—74 у Міністэрстве культуры Беларусі[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

У 1926 дэбютаваў вершамі і апавяданнямі[1]. Першая кніга — зборнік апавяданняў «Гайда туды і жывыя шрубы» (1930). Разам з І. Дорскім(руск.) бел. напісаў драму «Цэнтральны ход» (паст. 1948) і лірычную камедыю «Алазанская даліна» (паст. 1949). Аўтар гісторыка-рэвалюцыйных і ваенна-патрыятычных п'ес «Цытадэль славы» (паст. 1949, пад назвай «Брэсцкая крэпасць» 1953), «Простая дзяўчына» (паст. 1953), «На крутым павароце» (паст. 1956), «Галоўная стаўка» (паст. 1957), «Далёкая песня» (паст. 1962), «А куды ж нам падзецца» (паст. 1963), «Салодкі месяц» (паст. 1970), «Брэсцкі мір» (паст. 1969), «Партызанская зона» (паст. 1976), «Даруй мне» (паст. 1980) і інш., у якіх выяўляецца вастрыня і драматызм канфліктаў, дынамічнасць сюжэтаў, дакументальнасць грамадска значных фактаў. Выступаў як кінадраматург: сцэнарыі фільмаў «Баям насустрач» (1932, з Я. Гезіным і К. Мінецам), «Дзяўчынка шукае бацьку» (1958, з Я. Рысам), «Анюціна дарога» (1968), «Паланэз Агінскага» (1971), «Неадкрытыя астравы» (1973).

Прэміі і знагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • Прэмія Ленінскага камсамола Беларусі 1968.
  • Дзяржаўная прэмія Беларусі 1972.

Бібліяграфія[правіць | правіць зыходнік]

  • П'есы. Мн., 1969;
  • Анютина дорога: Киноповести. Мн., 1980;
  • Драмы і камедыі. Мн., 1981.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 т. 5. Биографический справочник. Мн: Издательство «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. 29 с.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Сабалеўскі А. Беларуская савецкая драма. Мн., 1972. Кн. 2. С. 86—118;
  • Усікаў Я. Грамадзянскае сумленне мастака. Мн., 1976. С. 186—192;
  • Гаробчанка Т. Час вымяраецца здабыткамі // Полымя. 1976. № 12;
  • Саламевіч І. Губарэвіч // БЭ ў 18 т. Т. 5. Мн., 1997. С. 516.