Капібара

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Капібара
Hydrochaeris hydrochaeris.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Hydrochoerus hydrochaeris Linnaeus, 1766

Сінонімы
Арэал

выява

Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS   584724
NCBI   10149
EOL   326517
FW   128740

Капіба́ра (гуар.: Kapiÿva), або Вадасві́нка (Hydrochoerus hydrochaeris) — самы вялікі сучасны грызун[1], належыць да сямейства свінкавых. Некаторыя аўтары адносяць капібару да монатыповага сямейства вадасвінкавых (Hydrochoeridae)[2]. Капібара — траваедная жывёла з вельмі масіўным целаскладам (вага можа даходзіць да 65 кг), якая вядзе паўводны лад жыцця і пражывае ў Паўднёвай Амерыцы.

Арэал[правіць | правіць зыходнік]

Пашырана ў Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыцы. Жыве на берагах вадаёмаў і на балотах у трапічных лясах.

Біялагічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Малюнак чэрапа капібары.
Як і ва ўсіх грузыноў, разцы ў капібары растуць на працягу ўсяго жыцця, што вымушае жывёлу пастаянна іх сточваць.
Капібары ў возеры, якое знаходзіцца ў саванным рэгіёне Льянас у Венесуэле.
Капібара — выдатны плывец.
Самка з дзецьмі.
Група капібар у пазнаньскім заапарку.

Самы буйны з сучасных грызуноў — даўжыня цела 100—130 см, вышыня ў карку каля 50 см, маса да 60 кг і больш. Укрыта рэдкімі, доўгімі (да 10 см) і грубымі валасамі. Спіна рыжавата-бурая або шараватая, бруха жаўтавата-бурае. Канечнасці доўгія, галава выцягнутая, спераду тупая. Паміж пальцамі няпоўныя плавальныя перапонкі. Вядзе паўводны спосаб жыцця, добра плавае і нырае. Жыве групамі. Раз у год нараджае 2—8 дзіцянят. Корміцца прыбярэжнай і воднай расліннасцю.

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Аб'ект промыслу (мяса, скура). Добра прыручаецца, ёсць спробы зрабіць свойскай. Колькасць скарачаецца.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Adriana Maldonado-Chaparroa, Daniel T. Blumstein Management implications of capybara (Hydrochoerus hydrochaeris) social behavior – w: Biological Conservation nr. 141 (англ.) . — Elsevier B.V., 2008. — ISSN 00063207.
  2. Alvaro Mones, Juhani Ojasti Hydrochoerus hydrochaeris (англ.)  // Mammalian Species. — American Society of Mammologists, 16 чэрвеня 1981 г.. — № 264. — С. 1-7.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]