Капіталійскія музеі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Капіталійская плошча ўвасабляе горадабудаўнічыя ідэалы Мікеланджэла (гравюра Эцьена дзю Перака, 1568).
Вялікая зала Новага палаца.

Капіталійскія музеі (італ.: Musei Capitolini) — найстарэйшы публічны музей у свеце, пачатак якому паклаў Папа Сікст IV у 1471 годзе, перадаўшы ў дарунак «народу Рыма» збор антычнай бронзы, якае размяшчалася да таго пад сценамі Латэрана.

Будынкі[правіць | правіць зыходнік]

Музеі размяшчаюцца ў трох палацах на спраектаванай Мікеланджэла Буанароці плошчы Капітолія ў Рыме: сярэднявечны Сенатарскі палац, перабудаванае Мікеланджэла рэнесанснае Палацца Кансерватараў і Новы палац XVII стагоддзя, які паўтарае яго аблічча. У XX стагоддзі частка экспазіцыі, якая ўвесь час папаўняелася, была перанесена ў суседняе палацца Кафарэлі-Клеменціна.

Палацца дэі Кансерваторы згадваецца ў шматлікіх кнігах па гісторыі мастацтва як першы будынак, пры перабудове якога быў ужыты гіганцкі ордэр — пілястраы, якія працягнуліся на некалькі паверхаў. Архітэктурныя матывы гэтага палацца заўважаны ў пабудовах розных часоў на розных кантынентах (напр., Ленінградскі вакзал у Маскве).

На Капіталійскай плошчы ўстаноўлена дакладная копія адзінай захаванай з Антычнасці коннай статуі — конная статуя Марка Аўрэлія, якога ў сярэднявечча па памылцы прымалі за імператара Канстанціна.

Шэдэўры збору[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]