Каракіліская бітва

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Каракіліская бітва
Асноўны канфлікт: Каўказскі фронт
Наступление турок в 1918 году.svg
Наступленне турэцкіх войск у 1918 годзе
Дата

25 — 28 мая 1918 года

Месца

Каракіліс, Рэспубліка Арменіі

Вынік

перамога армян

Праціўнікі
Чцяг Асманскай імперыі Асманская імперыя Сцяг Арменіі Армянскі нацыянальный савет
Камандуючыя
Чцяг Асманскай імперыі Вехіп-паша Сцяг Арменіі Генерал Таўмас Назарбекян
Сілы бакоў
10 тыс. салдат пры 70 гарматах і 40 кулямётах[1] 6 тыс. салдат пры 70 гарматах і 20 кулямётах[1]
Страты
4500 4700-5000
 
Каўказскі фронт Першай сусветнай вайны
Кёпрыкей (1) Сарыкамыш Ардаган Ван Манцыкерт Алашкерт Кепрыкей (2) Эрзурум Трапезунд Эрзінджан Бітліс Сардарапат Баш-Апаран Каракіліса Баку

Каракіліская бітва (арм.: Ղարաքիլիսայի ճակատամարտ) адбылася 25—28 мая 1918 года, паміж турэцкімі і армянскімі войскамі ля Каракіліса[2].

Наступ турэцкіх войскаў[правіць | правіць зыходнік]

Пасля перамогі Кастрычніцкай рэвалюцыі руская армія пакінула Заходнюю Арменію і Каўказскі фронт супраць вялікай турэцкай арміі. Армянскімі войскамі камандаваў генерал Назарбекаў.

Парушыўшы перамір'е, турэцкая армія ў пачатку 1918 года ўварвалася ў Заходнюю Арменію, захапіўшы некалькі гарадоў (Эрзурум, Сарыкамыш, Карс, 15 маяАлександропаль). Армянскія войскі адыходзілі пад напорам перасяжных сіл праціўніка, разам c ім сыходзілі тысячы ўцекачоў, бяспеку якіх забяспечваў атрад Андраніка. З Александропаля частка турэцкіх войскаў рушыла да Эрывані (гл.: Сардарапацкая бітва), іншая частка — на Каракліс. Пасля двух дзён баёў у Джалалаглы (цяпер Сцепанаван), атрад Андраніка 20 мая засяродзіўся ў сяле Дсех, а потым падышоў да Дыліжана.

Сілы бакоў[правіць | правіць зыходнік]

Армянскія войскі пад Ванадзорам налічвалі 6 тыс. салдатаў, 70 прылад і 20 кулямётаў[1], у туркаў было 10 тыс. салдатаў, 70 прылад і 40 кулямётаў. Армянскім войскам на дапамогу прыйшлі добраахвотнікі з суседніх сёл[1].

Бітва[правіць | правіць зыходнік]

На працягу 3 дзён (25-28 мая) былі бязлітасныя баі на подступах да Базума. Як армяне, так і туркі панеслі адчувальныя страты. У маі 26 армянскія войскі занялі Ванадзор і пачалі контрнаступ. Туркі былі змушаны адступіць, але атрымаўшы падмацаванне, перайшлі ў наступ. Туркі занялі Варданлу, потым Ванадзор, у баі за Ванадзор абодва бакі панеслі вялікія страты. Хоць туркам і ўдалося заняць Ванадзор і выразаць амаль усё насельніцтва (каля 4 тысяч чалавек), нягледзячы на гэта яны натыкнуліся на моцнае супраціўленне, у выніку якога туркі вырашылі не прасоўвацца ўглыб Арменіі.

Наступствы[правіць | правіць зыходнік]

Камандзір турэцкіх войскаў Вехіб паша пасля бітвы, падчас перамоў у Батуме, прызнаваў, што Каракіліская бітва была вылучнай у гісторыі той вайны; армяне давялі, што яны могуць быць лепшымі ваярамі свету[3]. Сардарапацкая, Баш-Апаранская і Каракліская бітвы прадэманстравалі сілу адзінства армян, якія ўсталі на абарону сваёй радзімы. Армянскія войскі разам з ратнікамі заступілі шлях турэцкім інтэрвентам на Эрывань і Арарацкую даліну, што дазволіла стварыць Рэспубліку Арменія.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]