Караль II

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Караль II
рум.: Carol al II-lea
King Carol II of Romania young.jpg
Kingdom of Romania - Medium CoA.svg
Сцяг Кароль Румыніі
8 чэрвеня 1930 — 6 верасня 1940
Папярэднік Міхай I
Пераемнік Міхай I

Нараджэнне 15 кастрычніка 1893(1893-10-15)[1][2][…]
Смерць 4 красавіка 1953(1953-04-04)[1][2][…] (59 гадоў)
Месца пахавання Курця-дэ-Арджэш
Род House of Hohenzollern-Sigmaringen (Romania)[d]
Бацька Фердынанд I
Маці Марыя Эдынбургская[d]
Жонка Алена Грэчаская і Дацкая[8], Зізі Ламбрына[d][8] і Magda Lupescu[d][8]
Дзеці Кэрал Ламбрына[d] і Міхай I
Веравызнанне Праваслаўе
Партыя
Дзейнасць суверэн
Манаграма Манаграма
Узнагароды
Commons-logo.svg Караль II на Вікісховішчы

Ка́раль II (рум.: Carol al II-lea; 15 кастрычніка 1893, замак Пелеш, Сіная, Румынія — 4 красавіка 1953, Эштарыл, Партугалія) — кароль Румыніі з 8 чэрвеня 1930 па 6 верасня 1940 года, прадстаўнік дынастыі Гогенцолернаў-Зігмарынгенаў, маршал Румыніі (з 1930).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Сын караля Фердынанда, з юнацкасці быў вядомы эксцэнтрычнымі паводзінамі і скандальным ладам жыцця. Паводле сведчаннях сучаснікаў, пакутаваў ад прыяпізму, які штурхаў яго на «сексуальныя эскапады». Быў кароткачасова жанаты без ведама караля на прастачцы і меў ад гэтага шлюбу сына Мірчу Караля Ламбрына (19202006), які не быў прызнаны членам каралеўскай сям’і, аднак пазней, ужо пасля падзення манархіі, атрымаў у судзе права на прозвішча Гогенцолернаў-Зігмарынгенаў. У тым жа 1920 годзе Караль ажаніўся афіцыйна з прынцэсай Аленай Грэчаскай, ад гэтага шлюбу ў наступным годзе нарадзіўся сын Міхай. Але неўзабаве адбыўся новы скандал: кронпрынц быў пазбаўлены правы пераходу ў спадчыну прастола ў снежні 1925 года (эміграваў з палюбоўніцай Аленай Вольф, яна ж Лупеску; гэта жанчына мела вялікі ўплыў на Караля і засталася з ім да канца жыцця).

Пасля смерці бацькі (20 ліпеня 1927) у 1930 годзе вярнуўся ў Румынію, зрушыў 8-гадовага сына Міхая I і ўзыйшоў на прастол. У 1938 годзе ўсталяваў дыктатуру, забараніў палітычныя партыі і прафсаюзы. З яго санкцыі быў забіты лідар нацыяналістаў Карнеліу Кадрану. Прытрымліваўся прабрытанскай арыентацыі. Пазбавіўшыся брытанскай падтрымкі, быў вымушаны прызнаць Венскі арбітраж 1940 года і далучэнне Бесарабіі да СССР, неўзабаве пасля чаго быў зрынуты Іонам Антанеску і пакінуў краіну, а каралём ізноў стаў Міхай.

У 1947 годзе Караль і Алена Лупеску ажаніліся ў Бразіліі. У канцы таго ж года Румынію пакінуў і зрынуты Міхай, аднак ён не пажадаў сустракацца за мяжой з бацькам. Караль II памёр і быў пахаваны ў Партугаліі. Праз паўстагоддзя, у 2003 годзе, яго рэшткі былі перанесены ў Румынію, у Курця-дэ-Арджэш, дзе былі пахаваны іншыя румынскія каралі. На перапахаванні прысутнічала яго ўнучка, дачка Міхая.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Carol II // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Lundy D. R. Carol II von Hohenzollern-Sigmaringen, King of Romania // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Karlo II. // Proleksis enciklopedija — 2009.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118720929 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.
  5. 5,0 5,1 Archivio Storico Ricordi — 1808. Праверана 3 снежня 2020.
  6. Carol II. // Munzinger-Archiv — 1913. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  7. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118720929 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.
  8. 8,0 8,1 8,2 (unspecified title) Праверана 7 жніўня 2020.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Папярэднік:
Міхай I
Кароль Румыніі
Kingdom of Romania - Big CoA.svg

19301940
Пераемнік:
Міхай I