Карл Рабль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Карл Рабль
ням.: Carl Rabl
Rabl Carl.jpg
Дата нараджэння 2 мая 1853(1853-05-02)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 24 снежня 1917(1917-12-24)[1][2][…] (64 гады)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці анатам, выкладчык універсітэта
Месца працы
Навуковая ступень доктар медыцыны[d]
Альма-матар
Член у
Узнагароды і прэміі
Commons-logo.svg Карл Рабль на Вікісховішчы

Карл Рабль (ням.: Karl Rabl; 2 мая 1853, Вельс, Верхняя Аўстрыя - 24 снежня 1917, Лейпцыг) — аўстрыйскі эмбрыёлаг, цытолаг і анатам.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Адукацыю атрымаў ва ўніверсітэтах Вены, Лейпцыга і Іены. Прафесар Венскага (з 1885), Пражскага (з 1886) і Лейпцыгскага (з 1904) універсітэтаў. Асноўныя працы па паходжанні і развіцці мезадэрмы, а таксама канечнасцяў і метамерыі галавы пазваночных. Даследаваў развіццё крышталіка і шклопадобнага цела вока, будову сэрца земнаводных, мочапалавой сістэмы акул і інш. Устанавіў палярнасць клеткавых ядраў. Вылучыў сумесна з Т. Баверы тэорыю індывідуальнасці храмасом, выкарыстаную пазней, для абгрунтавання храмасомнай тэорыі спадчыннасці.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118743392 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 26 красавіка 2014.
  2. 2,0 2,1 Carl Rabl // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Carl Rabl // Who Named It? Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. 4,0 4,1 Рабль Карл // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.