Карл фон Айнэм

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Карл фон Айнэм
ням.: Karl von Einem
Nicola Perscheid - Karl von Einem.jpg
Карл фон Айнэм (каля 1920 г.)
Дата нараджэння 1 студзеня 1853(1853-01-01)[1][2]
Месца нараджэння
Дата смерці 7 красавіка 1934(1934-04-07)[1][2][3] (81 год)
Месца смерці
Месца пахавання
Прыналежнасць Сцяг Прусіі Прусія
Сцяг Германіі (1871-1918, 1933-1935) Германская імперыя
Род войскаў Пруская армія
Гады службы 18701919
Званне
Генерал-палкоўнік
Генерал-палкоўнік
Камандаваў 3-я армія
Бітвы/войны Франка-пруская вайна
Першая сусветная вайна
Узнагароды і прэміі
Ордэн «Pour le Mérite»
Жалезны крыж 1-га класа
Жалезны крыж 2-га класа
Ордэн Чорнага арла
Ордэн Чырвонага арла
Ордэн Кароны
Ваенны ордэн Святога Генрыха
Commons-logo.svg Карл фон Айнэм на Вікісховішчы

Карл фон А́ймэн (ням.: Karl Wilhelm Georg August Gottfried von Einem genannt von Rothmaler; 1 студзеня 18537 красавіка 1934) — прускі генерал, удзельнік франка-прускай вайны, камандуючы 3-й нямецкай арміяй падчас Першай сусветнай вайны, ваенны міністр Прусіі адказны за падрыхтоўку прускай арміі ў перадваенны перыяд.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Карл фон Аймэн нарадзіўся 1 студзеня 1853 года ў горадзе Херцберге, зямля Ніжняя Саксонія (Германія).

Большую частку свайго жыцця прысвяціў ваеннай службе. З 1876 года займаў розныя штабныя пасады. У 18841887 гады камандаваў эскадронам 14-га ўланскага палка, у 18931895 гады — 4-га кірасірскага палка[4].

З 1895 года выконваў абавязкі начальніка штаба VII армейскага корпуса, з 1898 года ўзначаліў аддзел Ваеннага міністэрства[4].

У 1900 годзе заняў пасаду дырэктара Агульнага ваеннага дэпартамента[4]. Пасля прызначэння ў жніўні 1903 года прускім ваенным міністрам[5], на працягу шасці гадоў кіраваў маштабнай рэарганізацыяй нямецкай арміі і будаўніцтвам фартыфікацыйных збудаванняў. Большая частка цяжкага ўзбраення выкарыстанага ў ПСВ з'явілася ў прускай арміі пры фон Айнэме, у прыватнасці, немцы абавязаны яму з'яўленнем сучасных кулямётаў і цяжкай артылерыі.

Карл фон Аймэн (1916 год)

У 1909 годзе прызначаны камандзірам VII ваеннага корпуса і нёс службу пад камандаваннем генерала 2-й арміі Карла фон Бюлава. На гэтай пасадзе ў 1914 годзе, неўзабаве пасля ўступлення Германіі ў вайну, сфармаваў у складзе 2-й арміі групу з 3-х карпусоў (VII, IX і X АК), якая налічвала каля 100 тысяч чалавек, прызначэннем якой стала ўзяцце горада Льежа, што і было зроблена 16 жніўня. Узначальваючы VII АК фон Аймэн прыняў удзел у Першай бітве на Марне.

Пасля адхілення ад пасады генерал-палкоўніка Макса фон Хаўзена (1846—1922) Карл фон Аймэн заняў яго месца камандуючага 3-й арміяй у Шампані на фронце ад Рэймса да Арагона. Тут давераныя яму войскі адлюстроўвалі атакі 4-й французскай арміі, якая мела значную колькасную і тэхнічную перавагу (163 тысяч салдат і 989 гармат супраць 85 тысяч салдат і 460 гармат у фон Айнэма). Наступленне французаў было адбіта, пры гэтым французская армія панесла жахлівыя страты (больш за 90000 чалавек), пры гэтым не здолеўшы заняць нават першую лінію абароны немцаў. За гэта 16 сакавіка 1915 года Карл фон Аймэн быў удастоены вышэйшай ваеннай узнагароды Прусіі рыцарскага ордэна «Pour le Mérite». Другое наступленне французаў на гэтым участку таксама было адбіта з катастрафічнымі наступствамі для апошніх і 17 кастрычніка 1916 года фон Аймэн атрымаў дубовыя галіны да гэтага ордэну[4].

У 1919 годзе Карл фон Аймэн звольніўся з арміі і жыў на пенсію ў горадзе Мюльгайм-на-Руры, дзе і памёр 7 красавіка 1934 года.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Karl von Einem // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 http://www.firstworldwar.com/bio/einem.htm Праверана 16 чэрвеня 2018.
  3. http://www.horstheld.com/0-Jung.html
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Залесский К.А. Кто был кто в Первой мировой войне. — М.: АСТ, 2003. — 896 с. — 5 000 экз. — ISBN 5-271-06895-1.
  5. Эйнем, Карл // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) (руск.) . — СПб., 1890—1907.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]