Касцёл Святога Антонія Падуанскага і кляштар бернардзінцаў (Магілёў)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Касцёл
Касцёл Святога Антонія Падуанскага і кляштар бернардзінцаў
Mahiloŭ, Školišča, Bernardynski. Магілёў, Школішча, Бэрнардынскі (H. Lajbovič, 1760).jpg
53°53′30,94″ пн. ш. 30°19′57,50″ у. д.HGЯO
Краіна Беларусь
Горад Магілёў
Канфесія Рымска-каталіцкая царква
Заснавальнік Фёдар Ржавускі
Дата заснавання 1687

Касцёл Святога Антонія Падуанскага і кляштар бернардзінцаў (Магілёў)
Касцёл Святога Антонія Падуанскага і кляштар бернардзінцаў
Касцёл Святога Антонія Падуанскага і кляштар бернардзінцаў

Касцёл Святога Антонія Падуанскага і кляштар бернардзінцаў — існаваў у Магілёве ў XVIXX стст.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Зачынены ў 1865 г. царскімі ўладамі касцёл. Храм стаіць без зруйнаваных у ХІХ ст. вежаў (будынак быў прыстасаваны пад архіў).

Заснаваны ў 1687 г. па фундацыі рэчыцкага лоўчага Фёдара Ржавускага на беразе Дняпра.

У 1864 г. кляштар скасаваны, у 1872 г. тут знаходзіўся цэнтральны архіў судовых месцаў.

Будынкі разбураныя ў Другую сусветную вайну.

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

Абмерны чарцёж, 1860-я. Архітэктар Уладзіслаў Міляноўскі

Касцёл Святога Андрэя аднанефны, прамавугольны ў плане. Неф пераходзіў у крыху вузейшы за яго выцягнуты прэсбітэрый, завершаны трохграннай алтарнай апсідай. Галоўны фасад фланкіравалі дзве невялікія прамавугольныя ў плане вежы (у заходняй вежы размяшчалася лесвіца). У XVIII ст. з поўначы да касцёлу быў прыбудаваны прамавугольны ў плане аб'ём з дзвюма двух'яруснымі вежамі (ва ўсходняй вежы была лесвіца), якія завяршаліся купаламі. Неф і прэсбітэрый былі накрыты адзіным дахам, тарэц якога з боку галоўнага фасада закрываў фігурны франтон. Рытм бакавых фасадаў ствараўся прамавугольнымі вокнамі і лучковымі завяршэннямі, лапаткамі. З усходу да касцёлу быў прыбудаваны П-падобны ў плане двухпавярховы калідорнай планіроўкі корпус кляштара.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993. — 620 с.: іл. — ISBN 5-85700-078-5.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]