Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Ракаў)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Славутасць
Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі
Kaścioł Najśviaciejšaj Panny Maryi, Rakaŭ.JPG
53°57′56,12″ пн. ш. 27°03′21,29″ у. д.HGЯO
Краіна Беларусь
Аграгарадок Ракаў
Канфесія Рымска-каталіцкая царква
Епархія Мінска-Магілёўская дыяцэзія
Архітэктурны стыль Неаготыка
Дата пабудовы 1906 год
Статус Ахоўная шыльда гісторыка-культурнай каштоўнасці Рэспублікі Беларусь. Гісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 613Г000096шыфр 613Г000096

Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Ракаў)
Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі
Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі

Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі Ружанцовай (Св. Дамініка)неагатычны каталіцкі храм, размешчаны ў цэнтры вёскі Ракаў Валожынскага раёна Мінскай вобласці Беларусі, помнік архітэктуры рэгіянальнага значэння[1].

Гісторыя будаўніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Драўляны храм[правіць | правіць зыходнік]

  • 1676 г. — будаўніцтва першага, драўлянага касцёла князем Геранімам Сангушкам.
  • 1687 г. — Канстанцыя Тэадора Сангушка (з Сапегаў) фундавала пры касцёле кляштар дамініканцаў.
  • 1712 г. — кляштар згарэў і быў адбудаваны намаганнямі айца Валадковіча.
  • 1812 г. — касцёл спалены падчас руска-французскай вайны.
  • 1824 г. — касцёл адноўлены, зноў у драўляным выглядзе.
  • 1835 г. — скасаваны кляштар дамініканцаў, а касцёлу нададзены статус парафіяльнага.

Мураваны храм[правіць | правіць зыходнік]

Марыінскі касцёл, бакавы фасад
Інтэр'ер касцёла

Мураваны храм быў узведзены ў 1906 г. з жоўтай цэглы намаганнямі ксяндза Яўстахія Карповіча замест драўлянага касцёла Маці Божай Ружанцовай. Вялікі ўклад у будаўніцтва храма зрабілі князь Друцкі-Любецкі, памешчыкі Булгакі, Здзяхоўскія, Хелхоўскія і ўсе парафіяне. У 1911 г. пажар знішчыў драўляную плябанію, але не зачапіў храм. Пасля 2-ой сусветнай вайны храм не дзейнічаў. Набажэнствы аднавіліся толькі ў пачатку 1990-х гадоў.

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

Помнік архітэктуры неаготыкі. 3-нефная 2-вежавая базіліка з трансептам і круглай апсідай. У архітэктурным афармленні шырока выкарыстаныя неагатычныя элементы: ступеньчатыя контрфорсы, высокія спічастыя аконныя праёмы і нішы, зубчатыя фрызы, аркатурныя паясы, ружа-акно на фасадзе. У інтэр'еры — спічастыя скляпенні.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭН, 1993. — 620 с. ISBN 5-85700-078-5
  • Кулагін А.М. Адраджэнне готыкі. — Мн., 1993. — 71 с.
  • Кулагін А.М. Эклектыка. Архітэктура Беларусі другой паловы XIX — пачатку XX ст. — Мн.: Ураджай, 2000. — 304 с. іл. ISBN 985-04-0350-0
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 13: Праміле — Рэлаксін / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2001. — Т. 13. — С. 5. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0216-4 (Т. 13).

Зноскі

  1. склад. В.Я. Абламскі, І.М. Чарняўскі, Ю.А. Барысюк. Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь. — Мн.: БЕЛТА, 2009. — 684 с. — ISBN 978-985-6828-35-8.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]