Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі і кляштар францысканцаў (Вільня)
| Каталіцкі храм | |
| Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі | |
|---|---|
 Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Вільні | |
| 54°40′46,30″ пн. ш. 25°16′50,42″ у. д.HGЯO | |
| Краіна |
 Літва |
| Горад | Вільнюс |
| Канфесія | Рымска-каталіцкая царква |
| Епархія | Віленская архідыяцэзія |
| Благачынне | Вільнюскі дэканат I |
| Архітэктурны стыль | барока |
| Першая згадка | 1392 |
| Будаўніцтва | 1435 |
| Матэрыял | цэгла |
| Стан | дзейнічае |
| Сайт | cityofmercy.lt/en_GB/obj… |
 |
|
 Медыяфайлы на Вікісховішчы | |
Віленскі Марыінскі касцёл францысканцаў лічыцца адным з першых гатычных сакральных храмаў ВКЛ.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]У 1435 годзе збудаваны манахамі-францысканамі.
У XVIII стагоддзі перабудаваны ў стылі Віленскага барока.
У 1998 годзе рэстаўраваны.
У сакавіку 2024 года да дня 160-й гадавіны пакарання сьмерцю Кастуся Каліноўскага на тэрыторыі францішканскага кляштара адкрылі помнік удзельнікам Паўстання 1863—1864 гадоў Кастусю Каліноўскаму, Зыгмунту Серакоўскаму і Цітусу Далеўскаму.[1]
Архітэктура
[правіць | правіць зыходнік]
Касцёл належаў ордэну францысканцаў, якім адным з першых стала атабарыўся ў Вільні, таму мураваны касцёл з’яўляецца адным з першых помнікаў мураванага гатычнага манастырскага храмабудаўніцтва ў Вільні і ва ўсім Вялікім Княстве Літоўскім.
Храм амаль без змен захаваў сваю першапачатковую гатычную структуру: гэта трохнефная бязвежавая базіліка, прычым два бакавыя больш вузкія нефы ніжэйшыя па вышыні, што адрознівае яго ад пазнейшых залявых храмаў ордэна бернардзінцаў у Вільнюсе і Каўнасе.