Катынь (сяло)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Сяло
Катынь
руск.: Катынь
Trzy krzyze.jpg
Краіна
Суб’ект федэрацыі
Муніцыпальны раён
Каардынаты
Плошча
  • 27,94 км²
Вышыня цэнтра
167 м
Насельніцтва
  • 1 737 чал. (2007)
Тэлефонны код
481
Паштовыя індэксы
214522
Код АКАТП
Катынь на карце Расіі ±
Катынь (сяло) (Расія)
Катынь (сяло)
Катынь (сяло) (Смаленская вобласць)
Катынь (сяло)

Катынь (руск.: Катынь) — сяло ў Смаленскай вобласці Расіі, прыкладна за 18 км на захад ад сучаснага цэнтра Смаленска. Адміністрацыйны цэнтр Катынскага сельскага паселішча.

Катынь атрымала вядомасць як месца масавага забойства польскіх палонных афіцэраў і савецкіх грамадзян органамі НКУС, а таксама ў сувязі з катастрофай у 2010 годзе самалёта, на борце якога знаходзілася польская дэлегацыя на чале з Прэзідэнтам Рэспублікі Польшча, які ляцеў наведаць мемарыял «Катынь» з нагоды 70-годдзя Катынскага расстрэлу.

Назва[правіць | правіць зыходнік]

Існуе тры версіі ўзнікнення назвы:

  1. Ад дзеяслова катаць, каціць (магчыма, што судны на шляхі з вараг у грэкі перакочваліся на катках з басейна Дняпра ў басейн Заходняй Дзвіны).
  2. Ад старажытнарускага каць, катунь (станавішча, лагер).
  3. Ад беларускага і ўкраінскага кат: па-польску «Катынь» — катаўскае месца[1]. (Смаленскія землі былі пад уладай Рэчы Паспалітай з 1618 па 1667 год.)

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

  • Курганная група (38 курганоў) на тэрыторыі сяла.
  • Неалітычныя стаянкі (10 стаянак). Прыкладны ўзрост — 10 тыс. гадоў. Усходней Катыні на працягу пяці кіламетраў уздоўж правага берага Дняпра знаходзіцца адзін з найбуйнейшых у Расіі археалагічных комплексаў — Гнёздаўскія курганы, які складаецца з два гарадзішчы і больш дзесяці курганных магільнікаў (некалькі тысяч уласна курганоў). Усе помнікі адносяцца да IXXI стагоддзям.

На паўднёвы ўсход ад Катыні знаходзіцца Катынскі лес, размешчаны побач з Гнёздава і вядомы як адно з месцаў Катынскага растрэлу — масавых растрэлаў і пахаванняў палонных польскіх афіцэраў, а таксама савецкіх грамадзян.

Зноскі

  1. «Катынь-2». «Сегодня», 12 красавіка 2010, стар. 2

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]