Кацярына Балонская
| Кацярына Балонская | |
|---|---|
| італ.: Caterina da Bologna | |
| | |
| Імя пры нараджэнні | італ.: Caterina de' Vigri |
| Род дзейнасці | мастачка, манахіня, настаўніца, містык, ілюмінатар рукапісаў, артыстка, пісьменніца, музыкантка |
| Дата нараджэння | 8 верасня 1413[1] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 9 сакавіка 1463[3][1] (49 гадоў) |
| Месца смерці | |
| Месца пахавання | |
| Грамадзянства | |
| Веравызнанне | Каталіцкая Царква |
Кацярына Балонская, Кацярына дэ Вігры (італ.: Santa Caterina da Bologna; 8 верасня 1413[1], Балоння[2] — 9 сакавіка 1463[3][1], Балоння[4]) — італьянская каталіцкая святая, заснавальніца і першая абатыса кларысінскага манастыра Корпус Даміні ў Балонні. Была кананізавана папам рымскім Кліментам XI 22 мая 1712 года.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Кацярына, арыстакратка па паходжанні, дачка Джавані дэ Вігры, буйнога дыпламата і адваката з Балонні. У 11 гадоў Кацярына была залічана ў якасці фрэйліны да двара Маргарыты д’Эстэ, пазашлюбнай дачкі маркіза Нікало, амбасадарам якога быў яе бацька. Пры двары яна навучалася мастацтву, пісала вершы і прозу, вывучала латынь і каліграфію, грала на альце і малявала. Праз 3 гады Кацярына адмовілася ад свецкага жыцця і ўвайшла ў абшчыну дзеў-тэрцыярак ордэна св. Францішка ў Ферары.
У 1431 годзе разам з іншай маладой жанчынай з Ферары, яна заснавала кляштар для ордэна святой Клары.
Яна вярнулася ў Балонню ў 1456 годзе, калі ўрад горада звярнуўся да яе з просьбай заснаваць і быць настаяцельніцай жаночага кляштара гэтага ж ордэна, які павінен быў размяшчацца пры царкве Цела Хрыстовага (Basilica of Corpus Domini).
Кацярына — аўтар «Трактата пра сем духоўных узбраеннях неабходных для духоўнай вайны». Трактат быў напісаны ў выглядзе гутаркі Бога і сатаны з вынікаючымі цудамі. Рукапісы суправаджаюцца малюнкамі Кацярыны.
Частка яе рукапісаў захавалася, у тым ліку жыццяпіс Святой Уршулі з 1456 года, і цяпер захоўваецца ў Акадэмічнай Галерэі ў Венецыі. Ва ўзросце 48 гадоў Кацярына памерла. Праз васемнаццаць дзён яе яшчэ нятленнае цела эксгумавалі і перамясцілі ў капліцу кларысінак у Балонні. Яе мошчы там і дагэтуль за шклом.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 3 4 Martinelli S. S. CATERINA Vigri, santa // Dizionario Biografico degli Italiani — Roma: Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1979. — Vol. 22. Праверана 2 снежня 2020.
- 1 2 Národní autority České republiky Праверана 23 лістапада 2019.
- 1 2 RKDartists Праверана 23 жніўня 2017.
- 1 2 Union List of Artist Names — 2019. Праверана 21 мая 2021.