Перайсці да зместу

Кацярына Кузьмічова

Дадаць спасылкі
З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Кацярына Кузьмічова
Месца нараджэння
Род дзейнасці фатографка
Сайт katerinakouzmitcheva.com (англ.)

Кацярына Кузьмічова (нар. Беларусь) — беларуская фатографка і даследчыца, працуе на стыку дакументальнай і арт-фатаграфіі[1]. Доктар мастацтваў (PhD, 2025)[1].

Біяграфія

[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася ў Беларусі[2]. У 1998—2003 гадах навучалася на факультэце гаспадарчага права Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта, атрымала ступень бакалаўра[3]. У 2018—2019 гадах прайшла курс навучання ў Акадэміі дакументальнай фатаграфіі і фотажурналістыкі «Фатаграфіка» ў Санкт-Пецярбургу (Расія)[1].

У 2019—2021 гадах навучалася ў магістратуры (MFA) па спецыяльнасці «Візуальныя мастацтвы» ў Акадэміі мастацтваў і дызайну імя Я. Геперта ва Уроцлаве (Польшча)[3]. У 2021 годзе стала стыпендыяткай праграмы Міністэрства культуры і нацыянальнай спадчыны Польшчы «Gaude Polonia»[2]. У 2021—2022 гадах была ўдзельніцай ментарскай праграмы «Sputnik Photos», а ў 2022 годзе прайшла навучанне ў «Nikon-Noor Academy»[2].

З 2023 года працягвае прафесійную адукацыю ў Інстытуце крэатыўнай фатаграфіі ў Опаве (Чэхія)[3]. У 2025 годзе атрымала навуковую ступень доктара візуальных мастацтваў (PhD) у Акадэміі мастацтваў і дызайну імя Я. Геперта ва Уроцлаве[1]. Станам на 2026 года, супрацоўніца (ass. tutor) Студыі фатаграфічных тэхнік выявы кафедры медыямастацтва на факультэце графікі і медыямастацтва гэтай жа навучальнай установы[1].

Сям’я

[правіць | правіць зыходнік]

Была 20 гадоў у шлюбе, станам на 2025 год у разводзе[4]. Мае дзвюх дачок[4][5]. Пасля пераезду ў Польшчу сям’я сутыкнулася з псіхалагічнымі праблемамі, у тым ліку дыягнаставанай дэпрэсіяй у дзяцей[4]. Раней сям’я мела дом на беразе Віліі ў Беларусі[6]. Мастачка таксама апісвала вопыт страты сямейнага дабрабыту і бізнесу, што стала асновай для аднаго з яе праектаў[7].

Творчасць і дзейнасць

[правіць | правіць зыходнік]

Творчасць Кацярыны Кузьмічовай засяроджана на даследаванні бачных і нябачных межаў — геаграфічных, ідэалагічных і псіхалагічных, якія фарміруюць ідэнтычнасць асобы і калектыўныя стасункі[8][1].

З 2017 года сябра Беларускай асацыяцыі фатографаў[2]. Уваходзіць у склад міжнароднага калектыву фотажурналістаў «Women Photograph»[1].

Асноўныя праекты

[правіць | правіць зыходнік]
  • «Betonium» (Бетоніум): міждысцыплінарнае даследаванне сувязі паміж сучаснай ідэнтычнасцю і архітэктурнай спадчынай у выглядзе панельных жылых дамоў у краінах былога сацыялістычнага блока. Праект ахоплівае 11 краін, у тым ліку Польшчу, Славакію, Грузію, Эстонію, Сербію і Беларусь. Уключае выкарыстанне «чалавечых скульптур», фотакалажаў і відэа-перформансаў. У 2024 годзе быў выпушчаны аднайменны зін (ISBN 978-83-949193-9-9).[9][2]
  • «Limbo. Renaissance of shelters» (працягваецца з 2022 года): дакументальны праект пра жыццё ўкраінскіх бежанцаў у часовым прытулку, размешчаным у будынку былой школы ва Уроцлаве па адрасе вул. Граховая (Grokhovaya), 13[10].
  • «My Hut Is On The Edge» / «I Don’t Care»: іранічнае даследаванне сацыяльнай апатыі праз візуалізацыю традыцыйных прыказак розных народаў, якія азначаюць пазбяганне адказнасці[8][11].
  • «Sorry for the lack of contact» (2025): аўтабіяграфічная серыя, якая даследуе страту эмацыйнай блізкасці і пошук сувязі з сабой і навакольнымі падчас жыццёвых крызісаў[4].
  • «Butter melts at 36,6» (ongoing): праект, заснаваны на партрэтах, якія даследуюць паўсядзённую інтымнасць праз узаемнае фатаграфаванне на камеру Instax[12].
  • «Travelling to non-existing past» (паводле іншых звестак — «Travelling to non-existing memories»): рэканструкцыя ўспамінаў пра жыццё ў вёсцы праз прызму сямейнага фотаальбома[5].
  • «Space-Time» / «VILIA» (2017—2020): праект, які злучае сямейныя архівы мужа з сучаснымі фотаздымкамі дома на рацэ Вілія[6].
  • «How to eat at night» (ongoing): распрацаваны падчас рэзідэнцыі Mochnarte праект, які даследуе скажэнне гісторыі таталітарнымі рэжымамі праз мову святла і жэстаў[3].
  • «I had it ALL»: гісторыі поспеху і раптоўнай страты маёмасці і статусу, заснаваныя на асабістым досведзе і інтэрв’ю з іншымі людзьмі[7][5].
  • «Hiraeth»: серыя пра пошук «геаграфічных каардынат дома мары» і пачуццё настальгіі па страчаным[13].
  • «Navigating the Absurd»: праект, натхнёны філасофіяй Альбера Камю, які даследуе іронію і ўстойлівасць чалавека перад тварам бессэнсоўнасці свету[14].

Куратарская праца і судзейства

[правіць | правіць зыходнік]
  • Суддзя конкурсу «Wielkopolska DOC 2024»[2].
  • Куратар выставы «De Rerum Natura» ў Музеі натуральнай гісторыі ў Еленя-Гуры (2024)[2].
  • Суддзя 37-га конкурсу mgFoto «World in 2023»[2].
  • Суддзя фестывалю «Święto Fotografii» ва Уроцлаве (2023)[2].
  • Куратар выставы дыпломаў «Pho-Bos» (2022)[2].
  • Куратар і суддзя міжнароднага праекта «Diary in times of Isolation» (2020—2021)[2].
  • Суддзя конкурсу «Monovisions Photography Award» (2020—2021)[2].

Узнагароды

[правіць | правіць зыходнік]
  • Стыпендыя памяці Конрада Пустолы (2025)[2].
  • Пераможца «Sarajevo Photography Festival» у катэгорыі «Conceptual» (2025)[2].
  • Пераможца «Urbanautica Institute Awards» (2025, 2024 — Portfolio winner; 2023 — Shortlisted)[2].
  • Бронзавы прызёр «Tokyo International Photo Awards» (TIFA) 2023 у катэгорыі «Editorial — Photo Essay» (2024)[2].
  • Залаты прызёр (1-е месца) «Tokyo International Photo Awards» (TIFA) у катэгорыі «People-Family» і 2-е месца ў катэгорыі «People» (2020)[2].
  • Сярэбраны прызёр «Budapest International Photo Awards» (BIFA) (2020)[2].
  • Ганаровае згадванне (Award of excellence) на 75-м «College Photographer of the year» (ЗША) у катэгорыі «Interpretive project» (2020)[2].
  • 2-е месца ў катэгорыі «Архітэктура» на «Rovnij Photography Festival» (2026)[2].
  • Фіналістка фестывалю «Photofolios:25» (Агрыніён, Грэцыя)[15].
  • Пераможца Open Call «Fotograf Zone Festival 2025» (Прага)[8].
  • Намінантка на «Leica Oskar Barnack Award» (2025) і «Foam Paul Huf Award» (2024)[2].

Выставы

[правіць | правіць зыходнік]

Персанальныя выставы

[правіць | правіць зыходнік]
  • «Photo exhibition of Katerina Kouzmitcheva», Казімеж, Польшча (2026)[2].
  • «Hiraeth», галерэя MGFoto, Мысленіцы, Польшча (2025)[2].
  • «Betonium», галерэя Centrala, Познань, Польшча (2025)[2].
  • «Light and shadow: artistic road of Katerina Kouzmitcheva», Культурны цэнтр Любліна, Польшча (2025)[2].
  • «Betonium», галерэя MD_S, Уроцлаў, Польшча (2024)[2].
  • «Limbo», Galeria Fotografii B&B, Бельска-Бяла, Польшча (2024)[2].
  • «My Hut Is On The Edge», Tallinn Fotomonth, Эстонія (2023)[2].
  • «Hiraeth», галерэя Vivid, Уроцлаў (2023)[2].
  • «Sisterhood», галерэя Łącznik, Уроцлаў (2021—2022)[2].
  • «Luna», галерэя «Behind the glass», Уроцлаў (2021)[2].

Групавыя выставы (выбраныя)

[правіць | правіць зыходнік]

Творы экспанаваліся ў Канадзе (2026), Францыі (2025), Германіі (2025), Венгрыі (Robert Capa Center, 2025), Сербіі (2025), Вялікабрытаніі (2025)[2][16]. Удзельнічала ў міжнародных фестывалях у Арле (Францыя), Токіа (Японія), Бразе (Партугалія), Каўнасе (Літва)[2].

Публікацыі

[правіць | правіць зыходнік]

Творы і інтэрв’ю публікаваліся ў выданнях: «British Journal of Photography» (2025), «The Wall Street Journal» (2025), «STERN» (2025), «Bird in Flight», «Monovisions», «Dodho», «Artdoc», «Noice»[2][3].

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 Kouzmitcheva Katerina (англ.). asp.wroc.pl. Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Праверана 22 мая 2026.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 Katerina Kouzmitcheva (англ.). katerinakouzmitcheva.com. Праверана 22 мая 2026.
  3. 1 2 3 4 5 Katerina Kouzmitcheva - Mochnarte Foundation (англ.). mochnarte.org. Mochnarte Foundation. Праверана 22 мая 2026.
  4. 1 2 3 4 Katerina Kouzmitcheva. Sorry for the lack of contact (англ.). artdoc.photo. Artdoc Photography Magazine (30 студзеня 2025). Праверана 22 мая 2026.
  5. 1 2 3 My Make-Believe Village Life | Childhood Stories (англ.). edgeofhumanity.com. Edge of Humanity Magazine (13 чэрвеня 2019). Праверана 22 мая 2026.
  6. 1 2 Space -Time. Photographer, Documentary and Art (англ.). katerinakouzmitcheva.com. Праверана 22 мая 2026.
  7. 1 2 I had it ALL. Photographer, Documentary and Art - Katerina Kouzmitcheva (англ.). katerinakouzmitcheva.com. Праверана 22 мая 2026.
  8. 1 2 3 FOTOGRAF ZONE FESTIVAL OPEN CALL 2025 WINNERS (англ.). fotograf.zone. Fotograf Zone (20 кастрычніка 2025). Праверана 22 мая 2026.
  9. ↑ BETONIUM. Photographer, Documentary and Art - Katerina Kouzmitcheva (англ.). katerinakouzmitcheva.com. Праверана 22 мая 2026.
  10. ↑ Limbo. Renaissance of shelters (ongoing) (англ.). katerinakouzmitcheva.com. Праверана 22 мая 2026.
  11. ↑ MY HUT IS ON THE EDGE (англ.). ipmafestival.lt. International Photography and Media Art Festival (1 кастрычніка 2024). Праверана 22 мая 2026.
  12. ↑ Butter melts at 36,6 (ongoing). Photographer, Documentary and Art - Katerina Kouzmitcheva (англ.). katerinakouzmitcheva.com. Праверана 22 мая 2026.
  13. ↑ Hiraeth. Photographer, Documentary and Art - Katerina Kouzmitcheva (англ.). katerinakouzmitcheva.com. Праверана 22 мая 2026.
  14. ↑ Katerina Kouzmitcheva - NOICE Magazine (англ.). noicemagazine.com. NOICE Magazine. Праверана 22 мая 2026.
  15. ↑ Беларуская фатографка Кацярына Кузьмічова трапіла ў лік 16 фіналістаў грэчаскага фестывалю «Photofolios:25» . reform.news. Reform.news (28 студзеня 2025). Праверана 22 мая 2026.
  16. ↑ Diane Smyth. European Kinship: A photographic aesthetic in flux in Eastern Europe (англ.). 1854 Photography. British Journal of Photography (6 сакавіка 2025). Праверана 22 мая 2026.

Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Кацярына_Кузьмічова&oldid=5145827"