Кегль
Кегль, або ке́гель (ням.: Kegel) — памер шрыфту ў друкарскіх пунктах, які вызначае яго вышыню, уключаючы над- і падрадковыя элементы літары («заплечыкі»). Вышыня літары разам з заплечыкамі ўтварае вышыню, неабходную для стварэння міжрадковага прабелу (інтэрліньяж)[1][2].
Адзінкі вымярэння
[правіць | правіць зыходнік]Адзін пункт роўны ў айчыннай сістэме вымярэння 0,376 мм, а ў англа-амерыканскай — 0,356 мм[3]. Большыя кеглі вымяраюцца ў квадратах, дзе адзін квадрат роўны 48 пунктам[1].
Традыцыйныя назвы кегляў
[правіць | правіць зыходнік]Кеглі маюць традыцыйныя назвы, найбольш распаўсюджаныя з якіх[1][3]:
- 3 пт — брыльянт
- 4 пт — дыямант
- 5 пт — перл
- 6 пт — нанпарэль
- 7 пт — міньён
- 8 пт — петыт
- 9 пт — боргес
- 10 пт — корпус
- 12 пт — цыцэра
- 14 пт — міталь
- 16 пт — тэрцыя
- 20 пт — тэкст
Існуюць таксама кеглі 24, 28, 36 пунктаў і буйнейшыя, якія вымяраюцца ў квадратах (1, 1 ¼, 1 ½, 2, 2 ½, 3, 4, 5, 6, 8, 10, 12, 15)[1]. Найбольш часта ў друку сустракаюцца кеглі 6, 8, 10, 12, 16, 20 пунктаў[3]. Напрыклад, тэкст артыкулаў Беларускай Энцыклапедыі набраны шрыфтам кегля 8 і 7[1].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в г д Беларуская энцыклапедыя 1999, с. 218.
- ↑ Касько 2017, с. 51-52.
- ↑ а б в Касько 2017, с. 52.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Кегль // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 8. — С. 218. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0144-3 (т. 8).
- Касько, У. К. Мастацкае канструяванне кнігі: ад элемента да сістэмы // Журналістыка-2017: стан, праблемы і перспектывы : матэрыялы 19-й Міжнар. навук.-практ. канф., 16–17 ліст. 2017 г. Vol. Выпуск 19.. — Мінск: БДУ, 2017. — С. 48—52.
Слоўнікі і энцыклапедыі | |
|---|---|
| Нарматыўны кантроль |
