Кельтыберыйская мова
| Кельтыберыйская мова | |
|---|---|
 | |
| Саманазва | невядома |
| Краіны | |
| Рэгіёны | Цэнтральныя рэгіёны Пірэнейскага паўвострава |
| Агульная колькасць носьбітаў | мёртвая мова |
| Статус | 6 мёртвая мова[d] |
| Вымерла | пачатак н. э. |
| Класіфікацыя | |
| Катэгорыя | Мовы Еўразіі |
| Пісьменнасць | кельтыберыйская (на аснове іберскай) |
| Моўныя коды | |
| ISO 639-1 | — |
| ISO 639-2 | — |
| ISO 639-3 | xce |
| IETF | xce |
| Glottolog | celt1247 |
Кельтыберыйская мова — кельцкая палеаіспанская мова, на якой казалі ў цэнтральных рэгіёнах Пірэнэйскага паўвострава да I стагоддзя нашай эры.
Сярод кельцкіх кантынентальных моў, кельтыберыйская задакументавана горш гальскай, аднак лепш за лепантыйскую і галацкую. Акрамя бязмежнай колькасці манет, былі знойдзены таксама бронзавыя пліткі з Батарыты, якія далі магчымасць рэканструяваць мову. Акрамя гэтага, ва ўсіх палеаіспанскіх мовах існуюць іншыя маленькія запісы і шматлікія імёны багоў, людзей, тапонімы.
Сёння большасць лінгвістаў класіфікуюць кельтыберыйскую мову як кельцкую гаворку «Q» (роўна як і гойдэльскую) і адмаўляюць прыналежнасць кельтыберыйскай мовы да кельцкіх моў «P» (як валійская мова).
 | Для паляпшэння артыкула пажадана |
