Клёцкі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Баварскія бульбяныя кнёдлі пад час гатавання

Клёцкі (ням.: Kloß) або кнёдлі (кнедлі, ням.: Knödel) — еўрапейскія мучныя вырабы, часам з даданнем сыру і яек. Звычайна ўжываюцца разам з супам.

Кнёдлі існуюць у аўстрыйскай, беларускай, нямецкай, фінскай, чэшскай, яўрэйскай, латышскай, эстонскай, польскай, украінскай і татарскай кухнях. У тых ці іншых варыяцыях кнедль таксама прысутнічае ў канадскай, нарвежскай і славенскай кухнях.

Клёцкі ў беларускай кухні[правіць | правіць зыходнік]

Клёцкі — традыцыйная беларуская страва з таркаванай бульбы, пшанічнай або іншай мукі ў форме невялікіх галачак.

Звараныя клёцкі забельваюць малаком, часам заскварваюць.

Страва пад падобнай назвай ёсць у літоўцаў (kleckiene).

У старажытнасці былі адной з абавязковых страў на памінках пераважна на ўсходзе Беларусі.

Клёцкі з "душамі"[правіць | правіць зыходнік]

Клёцкі з “душамі” — распаўсюджаная на заходняй тэрыторыі Віцебскай вобласці назва для клёцак з мясным начыненнем. Першапачаткова пад гэтай назвай разумелі клёцкі з маленькімі кавалачкамі свінога сала, якое памяшчалася ў сярэдзіну кожнай клёцкі. М. Я. Нікіфароўскі адзначаў, што клёцкі ўсіх відаў павінны былі быць велічынёй з грэцкі арэх, каб пры закідванні ў кіпень яны не разварваліся. Мікалай Якаўлевіч Нікіфароўскі не згадвае пра клёцкі з бульбы, а гэта значыць, што верагодна да канца ХІХ ст. на Віцебшчыне і простыя клёцкі, і клёцкі з “душамі” былі мучнымі. Тэарэтык кулінарыі В. Пахлёбкін сцвярджае, што бульбяныя, крупяныя клёцкі спачатку з’явіліся ў гарадской кухні жыхароў Заходняй Беларусі. З цягам часу адбылася пэўная трансфармацыя гэтай стравы ў бок павелічэння памераў, пераходу на бульбу і змянення начынкі. Мяса, хатняя каўбаса або фарш, ды яшчэ з цыбуляй і спецыямі былі больш смачнай начынкай, чым сала, таму з імі сталі часцей гатавалі клёцкі з “душамі”.

Клёцкі з “душамі”, як традыцыйная страва Віцебскай вобласці, у 2017 годзе былі занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь[1].

Для прыгатавання клёцак бульбяную масу, нацёртую на дробнай тарцы, добра адціскаюць праз марлю, складзеную некалькі разоў. Пасля таго, як сок адстаіцца, вадкасць зліваюць, а крухмал, што атрымаўся, дадаюць у дранку. Цеста соляць, дадаюць крыху мукі, замешваюць. Мясны фарш соляць і закладваюць у дранку, фармуючы круглыя клёцкі, якія вараць у кіпені. Гатовыя клёцкі падаюць са смятанай або падсмажваюць на патэльні на тлушчы са шкваркамі і цыбуляй.

Гл.таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мінск: БелЭн, 1999. — Т. 8. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0144-3.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Традыцыйная страва «Клёцкі з “душамі”» Віцебскай вобласці