Крыжадзюб-сасновік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Крыжадзюб-сасновік
Loxia pityopsittacus NAUMANN.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Loxia pytyopsittacus Borkhausen, 1793

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS   560889
NCBI   127974
EOL   1050658

Крыжадзюб-сасновік (Loxia pytyopsittacus) — птушка сямейства ўюрковых.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня цела 17-19 см, размах крылаў 31-33 см. Выразны палавы дымарфізм. Самец чырвоны, самка i маладыя алiўкава-зялёныя. Падобны да крыжадзюба-яловiка i да белакрылага крыжадзюба, але сiлуэт больш масiўны. Дзюба больш магутная — вышыня каля асновы прыкладна роўная даўжынi.

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Арэал: Прыбалтыйскiя краiны, Данiя, Скандынавія i паўночны ўсход Еўропы. За Уралам невялiкая папуляцыя ёсць у басейне р. Іртыш. Выпадкова сустракаецца ў Вялiкабрытанii, Бельгii i Галандыi. Залятае да Iсландыi, Францыi, Германii, Чэхii, Славакii, Аўстрыi, Iталii, Югаславii, Украiны, Мадэйры. На Беларусі вельмі рэдкі, магчыма, часам гняздуючы від у паўночнай частцы краіны.

Насяляе розныя тыпы лясоў, пераважна сухiя сасновыя бары i рэдкiя спелыя часам мяшаныя лясы з елкамi i лiстоўнiцамi (напр., у Нарвегii). У Лапландыi таксама жыве на забалочанай мясцовасцi.

Месцы зiмовак у межах гнездавога арэала, пад час iнвазii залятае на захад і поўдзень Еўропы.

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Гняздо робіць у верхнiх частках крон высокiх хваёвых дрэў (звычайна на ўскрайках лясоў i палян, каля дарог i прасек з лiнiямі электраперадач, рэдка ў глыбi густога лесу) пад прыкрыццем галiн каля ствала елак або ў развiлцы густых галiн сасны. Яно ўяўляе няшчыльны слой галiнак i кары хваёвых дрэў, сухога лiсця, моху i лiшайнiкаў; у высцiлцы — кавалачкi моху, лішайнікаў i карэньчыкi, кара бярозы, сухая трава, раслiнныя валокны i пух, шэрсць, часам пер'е. У гнёздах каля чалавечага жылля могуць быць вяроўкi, папера i інш.

Яйка

Яйкі (3-4, часам 2-5), крыхупадоўжаныя з тупым вузейшым канцом, жоўта-белыя, светла-блакiтна-зялёныя або белаватыя. Плямкi i рыскi дробныя з рознымi адценнямi чырвонага (ад ружовага да цёмна-вiшнёвага) i пурпурова-карычневага, згушчаныя на шырэйшым канцы.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік / пад рэд. М. Нікіфарава. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000.