Кураслеп дуброўны

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Кураслеп дуброўны
Anemone nemorosa 01012005.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Anemone nemorosa L., 1753

Арэал

выява

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  181875
NCBI  37489
EOL  596862
GRIN  t:3392
IPNI  708515
TPL  kew-2638482

Кураслеп дуброўны[3] (Anemone nemorosa) — расліна роду кураслеп (Anemone) сямейства казяльцовыя (Ranunculaceae).

Назвы[правіць | правіць зыходнік]

Кураслеп дуброўны, белыя пралескі[4], пралеска[5], казадрост белы, канапелька[6][7], кураслеп гаёвы[8][9], кураслеп, кураслёп, слепет[10][11].

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Cleaned-Illustration Anemone nemorosa.jpg
Батанічная ілюстрацыя з кнігі О. В. Тамэ «Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz», 1885
2014.03.14.-3-Buchklingen--Busch-Windroeschen.jpg
Кветка буйным планам
Apis mellifera - Anemone nemorosa - Keila2.jpg
Apis mellifera на кветцы кураслепа

Шматгадовая травяністая расліна вышынёй да 25 см.

Карэнішча патоўшчанае, гарызантальнае, цыліндрычнае. Яно галінастае і хутка разрастаецца, забяспечваючы ўтварэнне густых зараснікаў.

Лісце тройчы рассечанае.

Кветканосы адзінкавыя і нясуць па адной кветцы. Кветкі белыя з фіялетавым адценнем на вонкавым боку пялёсткаў. Яны дасягаюць 2-6 см у дыяметры. Пялёсткі яйкападобныя. Іх колькасць змяняецца ад шасці да васьмі. Расліна цвіце з канца красавіка да сярэдзіны мая. Формула кветкі: [12].

Шматлікае насенне спее ў чэрвені і наступнай вясной забяспечвае з’яўленне масавага самасеву.

Распаўсюджанне і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Расліна распаўсюджана ў лясной зоне еўрапейскай часткі Расіі, Заходняй Еўропе і Міжземнамор’і.

Кураслеп дуброўны расце звычайна ў шыракалістых лясах, часам у ялова-шырокалісцевых, можа дамінаваць у травастоі. Прысутнасць дадзенага віду ў яловым лесе звычайна сведчыць аб выцясненні елкай былых тут калісьці дубовых лясоў[13].

Значэнне і выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Кураслеп дуброўны дае пчолам нектар і бледна-жоўты пылок[14].

Таксанамія[правіць | правіць зыходнік]

  яшчэ 9 сямействаў (згодна Сістэме APG II), у тым ліку Макавыя   яшчэ каля 120 відаў  
         
  парадак Казяльцовакветныя     род Кураслеп (Anemone)     f1
               
  аддзел Кветкавыя, ці Пакрытанасенныя     сямейства Казяльцовыя     від Кураслеп дуброўны    
             
  яшчэ 44 парадкі кветкавых раслін
(згодна Сістэме APG II)
  яшчэ каля 50 родаў   f2
     

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 14. — 160 с. — 2350 экз.
  4. Federowski M. Lud Bialoruski na Rusi litewskiej. Krakow, I, 1897
  5. Добровольский В. Н. Смоленский областной словарь. Смоленск, 1914
  6. Анненков Н.(руск.) бел. Ботанический словарь, Спб, 1878
  7. З. Верас, Беларуска-польска-расейска-лацінскі ботанічны слоўнік, Выданне газеты «Голас беларуса», Друкарня С. Бэкэра. Вiльня, Субач 2, 1924
  8. Васількоў І. Г. Матэрыялы да флоры Горацкага раёна. Праца навуковага таварыства па вывучэнню Беларуси, т. III. Горы-Горкі, 1927
  9. Чоловский К. Опыт описания Могилевской губернии. По программе и под редакцией А. С. Дембовецкого, кн. I. Могілев.
  10. Ганчарык М. М. Беларускія назвы раслін. Праца навуковага таварыства па вывучэнню Беларусі, т. II і IV. Горы-Горки, 1927
  11. Шатэрнік М. В. Краёвы слоўнік Чэрвеньшчыны. Мінск, 1929
  12. Экафлора Украіны = Екофлора України (укр.) / Відпов. редактор Я. П. Дідух — Київ: Фітосоціоцентр, 2004. — Т. 2. — 480 с..
  13. Ветреницы с длинным корневищем
  14. Абрикосов Х. Н. и др. Ветреница // Словарь-справочник пчеловода / Сост. Федосов Н. Ф — М.: Сельхозгиз, 1955. — С. 48.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]