Кірыл Уладзіміравіч Паўлючак

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Кірыл Паўлючак
Pavlyuchek.JPG
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Кірыл Уладзіміравіч Паўлючак
Нарадзіўся 27 чэрвеня 1984(1984-06-27)[1] (37 гадоў)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 195 см
Вага 85 кг
Пазіцыя абаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Смаргонь
Нумар 44
Клубная кар’ера[* 1]
2001—2009 Беларусь Дынама (Мінск) 111 (9)
2001   Беларусь Дынама-2 (Мінск) 10 (1)
2008   Расія Прамень-Энергія (Уладзівасток) 10 (0)
2009 Беларусь Нёман (Гродна) 6 (0)
2010 Беларусь Гомель 27 (9)
2011—2012 Беларусь Мінск 25 (3)
2012—2013 Беларусь Дняпро (Магілёў) 37 (1)
2014 Малдова Зімбру (Кішынёў) 23 (2)
2015—2020 Беларусь Гарадзея 144 (10)
2020—2021 Беларусь Славія (Мазыр) 8 (1)
2021— Беларусь Смаргонь
Нацыянальная зборная[* 2]
2005—2006 Беларусь Беларусь (да 21) 8 (4)
2008 Беларусь Беларусь 3 (0)
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 26 ліпеня 2021.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах

Кірыл Паўлючак (нар. 27 чэрвеня 1984, Гродна) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Смаргонь».

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец гродзенскага футбола, з 2001 года гуляў за мінскае «Дынама», дзе з цягам часу стаў асноўным абаронцам. Улетку 2009 года пакінуў мінскі клуб, пасля чаго выступаў у розных беларускіх клубах.

У жніўні 2012 года перайшоў у магілёўскі «Дняпро», якому дапамог выйграць Першую лігу. У сезоне 2013 быў асноўным цэнтральным абаронцам каманды, але па заканчэнні сезона пакінуў клуб.

У лютым 2014 года падпісаў кантракт з малдаўскім «Зімбру»[2]. Разам з «Зімбру» выйграў Кубак і Суперкубак Малдовы. У снежні 2014 года ўслед за трэнерам Алегам Кубаравым пакінуў малдаўскі клуб[3].

У лютым 2015 года вярнуўся ў Беларусь, падпісаўшы кантракт з клубам Першай лігі «Гарадзея»[4]. Дапамог «Гарадзеі» па выніках сезона 2015 выйсці ў Вышэйшую лігу. У снежні 2015 года падоўжыў кантракт з клубам[5]. У сезонах 2016—2018 заставаўся асноўным іграком гарадзейцаў, выступаў на пазіцыі цэнтральнага абаронцы, толькі часам адсутнічаў з-за траўм.

У лістападзе 2018 года падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на сезон 2019[6]. У 2020 годзе стаў капітанам каманды.

У ліпені 2020 года па пагадненні бакоў пакінуў «Гарадзею»[7] і перайшоў у мазырскую «Славію»[8]. З-за траўм рэдка з’яўляўся на полі ў складзе мазыран. У ліпені 2021 года кантракт з клубам быў разарваны[9].

У ліпені 2021 года далучыўся да «Смаргоні»[10].

Міжнародная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Гуляў за моладзевую зборную Беларусі. У 2008 годзе правёў тры матчы за нацыянальную зборную.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Грамадзянская пазіцыя[правіць | правіць зыходнік]

Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі[11].

Зноскі