Перайсці да зместу

Кіт Келаг

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Кіт Келаг
англ.: Joseph Keith Kellogg Jr.
саветнік прэзідэнта ЗША па нацыянальнай бяспецы[d]
13 лютага 2017 20 лютага 2017
Папярэднік Майкл Флін[d]
Пераемнік Герберт Мак-Мастэр

Нараджэнне 12 мая 1944(1944-05-12) (82 гады)
Грамадзянства
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць ваенны і дыпламат
Род войскаў Армія ЗША
Званне генерал-лейтэнант
Бітвы
Узнагароды
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Джозеф Кіт Келаг-малодшы (англ.: Joseph Keith Kellogg Jr.; нар. 12 мая 1944(1944-05-12), Дэйтан, Агая) — дзяржаўны служачы ЗША, генерал-лейтэнант арміі ЗША у адстаўцы. У пераходнай камандзе 45-га прэзідэнта ЗША Дональда Трампа (яго першы прэзідэнцкі тэрмін, 2016) Келаг адказваў за пытанні абароннай палітыкі. З 20 студзеня 2017 года — адказны сакратар Савета па нацыянальнай бяспецы ЗША. З 13 па 20 лютага 2017 года выконваў абавязкі саветніка прэзідэнта ЗША па нацыянальнай бяспецы пасля адстаўкі Майкла Фліна.

Ветэран амерыканскіх Узброеных сіл, былы дэсантнік. Удзельнік ваенных ўварванняў ЗША ў В’етнам, Грэнаду (1983), у Ірак — «Шчыт пустыні» і «Бура ў пустыні» (1990—1991).

27 лістапада 2024 года абраны 47-ы прэзідэнт ЗША Трамп вылучыў яго кандыдатуру на пасаду спецпасланніка па РФ і Украіне[1]. З 20 студзеня да 15 сакавіка 2025 года спецпасланнік ЗША па Расіі і Украіне. З 15 сакавіка 2025 года спецпасланнік ЗША па Украіне.

Ранняе жыццё і ваенная служба

[правіць | правіць зыходнік]

Келаг нарадзіўся ў Дэйтане, штат Агая, у сям’і Хелен (Кастэла) і Джозефа Кейта Келага[2]. У 1961 годзе ён атрымаў дыплом сярэдняй школы політэхнічнага інстытута Лонг-Біч[3]. Прызваны ў войска праз Корпус падрыхтоўкі афіцэраў запасу ва Універсітэце Санта-Клары ў якасці пяхотнага афіцэра. Падчас службы атрымаў ступень магістра ў галіне міжнародных адносін ва Універсітэце Канзаса. Пазней працягнуў вывучаць кіраванне вышэйшага звяна і дыпламатыю ў ваенным каледжы арміі ЗША.

Падчас Вайны ў В’етнаме ён служыў у 101-й паветрана-дэсантнай дывізіі[4] і, атрымаўшы кваліфікацыю афіцэра спецназа арміі ЗША, быў саветнікам па спецназу ў камбоджыйскай арміі. Менавіта падчас свайго знаходжання ў В’етнаме Келаг атрымаў срэбраную зорку, бронзавую зорку з эмблемай «V» і Паветраны медаль з эмблемай «V».

У 1980 годзе тагачасны падпалкоўнік Келаг камандаваў 1-м батальёнам 504-га парашутна-пяхотнага палка і стаў першым падраздзяленнем лёгкай пяхоты, пераведзеным у Нацыянальны навучальны цэнтр Форт-Ірвін (NTC), размешчаны ў пустыні Махавэ.

Келаг камандаваў 3-й брыгадай 7-й пяхотнай дывізіі падчас аперацыі «Правая справа» (1989—1990).

Падчас аперацыі «Бура ў пустыні» з 1990 па 1991 год Келаг служыў начальнікам штаба 82-й паветрана-дэсантнай дывізіі, а затым памочнікам камандзіра дывізіі. Пасля Келаг быў абраны камандуючым Камандавання спецыяльных аперацый у Еўропе (SOCEUR). У 1996 годзе прыняў камандаванне 82-й паветрана-дэсантнай дывізіяй і сышоў у адстаўку з арміі ў 2003 годзе ў званні генерал-лейтэнанта пасля службы ў якасці J6, дырэктара па камандаванні, кіраванні, камунікацыях і кампутарах для Узброеных Сіл ЗША пры Аб’яднаным камітэце начальнікаў штабоў.

Келаг знаходзіўся ў Пентагоне падчас тэрарыстычных актаў 11 верасня 2001 года. Пасля крушэння рэйса 77 American Airlines у Пентагон Келаг прыняў на сябе адказнасць за альтэрнатыўны камандны пункт у комплексе Raven Rock Mountain разам з намеснікам міністра абароны ЗША Полам Вулфавіцам.

Са снежня 2003 па 2004 год, пасля выхаду на пенсію, займаў кіруючую пасаду ў часовай адміністрацыі кааліцыі (CPA)[5]. Келагу было прапанавана заняць пасаду галоўнага аперацыйнага дырэктара CPA ў Багдадзе, пераходнага ўрада Ірака, пасля ўварвання ЗША ў гэтую краіну ў 2003 годзе і падпісання Загаду № 2 Часовай адміністрацыі кааліцыі, які расфармаваў іракскую армію. У гэты час Келагу, які мае рэпутацыю «экспедытара», вядомага тым, што ён прарываецца скрозь бюракратычную валакіту, было даручана забяспечыць хуткасць і дысцыпліну ў ходзе маштабнага працэсу рэканструкцыі[6]. Пасля службы ў CPA Келаг быў узнагароджаны медалём Міністэрства абароны за выдатныя заслугі перад грамадствам.

Прыватны сектар

[правіць | правіць зыходнік]

Пасля выхаду на пенсію далучыўся да Oracle Corporation у якасці саветніка яе аддзела ўнутранай бяспекі. Працаваў у Cubic Corporation, а раней у Caci International Inc. са студзеня 2005 года[7].

Дзейнасць у адміністрацыі Трампа

[правіць | правіць зыходнік]

У сакавіку 2016 года быў прызначаны саветнікам у замежнай палітыцы тагачаснага кандыдата ў прэзідэнты Дональда Трампа. Трамп прызначыў Келага адказным за групу дзеянняў прэзідэнцкага пераходнага агенцтва па абароне. 15 снежня 2016 года было абвешчана, што Келаг будзе прызначаны начальнікам штаба і Выканаўчым сакратаром Савета Нацыянальнай Бяспекі ЗША абраным прэзідэнтам Дональдам Трампам[8].

13 лютага 2017 года, пасля адстаўкі саветніка па нацыянальнай бяспецы Майкла Фліна, стаў выканаўцам абавязкаў саветніка па нацыянальнай бяспецы на час прызначэння сталай замены[9]. Прэзідэнт Трамп правёў сумоўе з Келагам і трыма іншымі кандыдатамі, каб вызначыць, хто на пастаяннай аснове зойме пасаду саветніка па нацыянальнай бяспецы. У канчатковым выніку гэтая пасада дасталася Х. Р. Макмастэру.

У красавіку 2018 года віцэ-прэзідэнт Майк Пенс абраў Келага на пасаду свайго саветніка па нацыянальнай бяспецы[10][11][12].

Падчас скандалу Трампа і Украіны, які прывёў да спробы прыбраць Трампа праз імпічмент (і наступнаму апраўданню), Келаг заявіў, што «не пачуў нічога няправільнага або неналежнага» у размове Трампа з прэзідэнтам Украіны[13].

26 жніўня 2020 года выступіў на рэспубліканскім нацыянальным з’ездзе[14].

Падчас нападу на Капітолій ЗША ў 2021 годзе Келаг абараняў рашэнне Пенса не пакідаць Капітолій. Пакуль Сакрэтная служба спрабавала прымусіць Пенса з’ехаць у больш бясьпечнае месца, Пенс настаяў на тым, каб застацца. Келаг ясна даў зразумець, што Пенс застанецца, нават калі яму прыйдзецца застацца на ўсю ноч[15]. Келаг разглядаецца як «ключавы сведка» у Камітэце па нападзе 6 студзеня, бо ён быў з Трампам у Белым доме, калі адбыўся напад. Даў паказанні пад прысягай Камітэту ў снежні 2021 года[16], заявіўшы ім, што супрацоўнікі апарата прэзідэнта заклікалі прэзідэнта прыняць неадкладныя меры для падаўлення беспарадкаў, але ён адмовіўся[17].

У чэрвені 2024 года Келаг і Фрэд Флейц, якія абодва працавалі ў апараце Савета нацыянальнай бяспекі Трампа, прадставілі Трампу падрабязны план для спынення вайны паміж Расіяй і Украінай. План меў на ўвазе, што Злучаныя Штаты паведамяць Украіне, што яна атрымае больш амерыканскай вайсковай дапамогі толькі ў тым выпадку, калі яна ўступіць у мірныя перамовы з Расіяй, і што спыненне агню будзе заснаванае на існых лініях фронту[18].

Другі тэрмін Трампа (з 2025)

[правіць | правіць зыходнік]

19 лютага 2025 года Кіт Келог упершыню наведаў Украіну. Падчас візіту ён сустрэўся з прэзідэнтам Украіны Уладзімірам Зяленскім[19].

13 сакавіка быў адхілены ад перамоваў па Расіі і Украіне з-за пазіцыі Масквы і страты актыўнага ўдзелу ва ўрэгуляванні крызісу[20].

15 сакавіка быў прызначаны на новую пасаду — спецыяльнага пасланніка ЗША ў пытаннях Украіны[21].

21 чэрвеня 2025 года Кіт Келаг на чале амерыканскай дэлегацыі наведаў Мінск, дзе правёў перамовы з Аляксандрам Лукашэнкам. У склад дэлегацыі таксама ўваходзіў яго намеснік Джон Коўл. Паводле афіцыйнай інфармацыі, абмяркоўваліся міжнародная бяспека, сітуацыя ва Украіне і двухбаковыя адносіны паміж ЗША і Беларуссю[22]. Сам Келаг пазней пракаментаваў, што галоўнай тэмай былі намаганні прэзідэнта Трампа па спыненні вайны ва Украіне[23].

Вынікам візіту стала вызваленне з беларускіх турмаў 14 палітычных зняволеных, у тым ліку Сяргея Ціханоўскага і журналіста Ігара Карнея. Вызваленыя былі неадкладна дэпартаваны ў Літву[24]. Паводле інфармацыі СМІ, перамовы ЗША з Беларуссю праходзілі ў некалькі этапаў і былі накіраваны на выкарыстанне Лукашэнкі як канала сувязі з Крамлём[25].

  1. Что известно о Ките Келлоге, назначенном спецпосланником США по России и Украине (руск.). Российская газета (28 лістапада 2024). Архівавана з першакрыніцы 8 снежня 2024. Праверана 22 студзеня 2025.
  2. Joseph Keith Kellogg (B. 1944) – Ohio Birth Index, 1908–2011(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 11 жніўня 2017. Праверана 25 снежня 2016.
  3. Pres. Trump Taps Retired Gen'l Keith Kellogg – With Long Beach Family Ties – As Interim Nat'l Security Advisor. www.lbreport.com. Архівавана з першакрыніцы 4 красавіка 2023. Праверана 14 лютага 2017.
  4. Gal Perl Finkel, «US National Security Adviser Faces Challenges at Home and Abroad» Архівавана 13 кастрычніка 2017., The Jerusalem Post, February 22, 2017.
  5. RNC speakers: What to know about Keith Kellogg. Fox News (26 жніўня 2020). Архівавана з першакрыніцы 4 красавіка 2023. Праверана 14 лістапада 2020.
  6. Hendren, John. In the effort to rebuild Iraq, Keith Kellogg's job is to keep things moving. Los Angeles Times (20 снежня 2003).
  7. S & P Global. Company Overview of Cubic Corporation. Bloomberg website Архівавана 24 сакавіка 2016. Retrieved February 14, 2017.
  8. President-Elect Donald J. Trump Announces Key Leadership Appointments for the National Security Council(недаступная спасылка). Trump Transition (15 снежня 2016). Архівавана з першакрыніцы 14 лютага 2017. Праверана 15 снежня 2016.
  9. National Security Adviser Michael Flynn resigns. The Hill (13 лютага 2017). Архівавана з першакрыніцы 13 лістапада 2024. Праверана 14 лютага 2017.
  10. Pence Names Keith Kellogg as Top National Security Adviser. Bloomberg News (23 красавіка 2018). Архівавана з першакрыніцы 29 красавіка 2018. Праверана 27 красавіка 2018.
  11. Pence Picks Kellogg to Serve as National Security Adviser. Voice of America (from the Associated Press) (23 красавіка 2018). Праверана 27 красавіка 2018.
  12. The Backstory on Pence's Decision to Bring on Keith Kellogg. Axios (24 красавіка 2018). Архівавана з першакрыніцы 7 студзеня 2022. Праверана 27 красавіка 2018.
  13. Vice president's national security adviser pushes back on Williams' impeachment testimony(нявызн.). PBS NewsHour (19 лістапада 2019). Архівавана з першакрыніцы 17 лістапада 2024. Праверана 4 верасня 2020.
  14. Pence national security adviser Keith Kellogg: "Trump is no hawk". Axios (27 жніўня 2020). Архівавана з першакрыніцы 25 лютага 2022. Праверана 14 лістапада 2020.
  15. The Washington Post, "Anthony Ornato has repeatedly disputed key White House conversations, "June 30, 2022 Архіўная копія(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 2 ліпеня 2022. Праверана 26 чэрвеня 2025.
  16. CNN, "January 6 committee has 'firsthand' knowledge of Trump’s behavior during the riot from multiple sources, " January 3, 2022 Архіўная копія(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 3 студзеня 2022. Праверана 26 чэрвеня 2025.
  17. Select Committee to Investigate the January 6th Attack on the United States Capitol. Letter to Ivanka Trump, January 20, 2022 Архіўная копія(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 20 студзеня 2022. Праверана 26 чэрвеня 2025.
  18. Exclusive-Trump handed plan to halt US military aid to Kyiv unless it talks peace with Moscow. Reuters. 2024-06-25. Архівавана з арыгінала 2024-10-06. Праверана 2024-11-28.
  19. Кит Келлог и Владимир Зеленский встретились в Киеве // golosameriki.com. — 2025. Архівавана з першакрыніцы 19 студзеня 2025.
  20. NBC: Трамп отстранил Келлога от переговоров по просьбе РФ (руск.). Deutsche Welle (14 сакавіка 2025). Праверана 16 сакавіка 2025.
  21. Trump limits Kellogg's role to Ukraine envoy after Russian complaints (англ.). Reuters (15 сакавіка 2025). Праверана 16 сакавіка 2025.
  22. Лукашэнка сустрэўся са спецпасланнікам Трампа Кітам Келагам. Наша Ніва (21 чэрвеня 2025). Праверана 15 лютага 2026.
  23. Кіт Келаг пракаментаваў свой візіт у Мінск. Наша Ніва (23 чэрвеня 2025). Праверана 15 лютага 2026.
  24. Сёння было вызвалена 14 палітвязняў. Наша Ніва (21 чэрвеня 2025). Праверана 15 лютага 2026.
  25. «Пра сустрэчу Луку заўсёды прасілі перадаць Пуціну». Шустэр расказаў, як Лукашэнка прапаноўваў свае паслугі амерыканцам. Наша Ніва (8 жніўня 2025). Праверана 15 лютага 2026.