Кіявец (Крупскі раён)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вёска
Кіявец
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Насельніцтва
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1796
Аўтамабільны код
5
Кіявец на карце Беларусі ±
Кіявец (Крупскі раён) (Беларусь)
Кіявец (Крупскі раён)
Кіявец (Крупскі раён) (Мінская вобласць)
Кіявец (Крупскі раён)

Кіяве́ц[1] (трансліт.: Kijaviec, руск.: Киевец) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Акцябрскага сельсавета. У вярхоўях Бабра.

З 1924 г. па 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Абчугскага сельсавета[2].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Размешчана на месцы старажытнага гарадзішча.

Вядома з 1562 года, калі разам з маёнткамі Загароддзе і Коханава (абодва цяпер у Талачынскім р-не) пасля смерці князя Васіля Юр’евіча Друцкага-Талачынскага перайшлі да паноў Гарнастаяў, але адначасова былі «блізкасцю» нашчадкаў Януша Друцкага-Любецкага.[3]

У 1650 годзе маёнтак Коханава, куды ўваходзіла вёска, купіў Леў Сапега. Вёска стала цэнтрам Кіявецкага войтаўства. Кіявецкае войтаўства было закладзена Ігнацыю Агінскаму, у 1700 годзе Сапега яго выкупіў.

У пачатку XVIII стагоддзя 27 двароў.

У 1909 годзе ў Абчугскай воласці Сенненскага павета Магілёўскай губерні, 45 двароў, 309 жыхароў.

У БССР у складзе Чарэйскага, з 1931 года — Крупскага раёнаў. У час калектывізацыі створаны колгас «40 год КІМа». У 1941 годзе 59 двароў, 292 жыхары.

У баявых дзеяннях Другой сусветнай вайны загінула 24 чалавекі. У час акупацыі вёска часткова спалена, загублена 25 жыхароў. У 1944 годзе калгас адноўлены.

З 1950 года вёска ў складзе калгаса «Барэц», потым — саўгаса, потым — калгаса «Абчуга». На 01.01.1998 года 87 гаспадарак, 184 жыхары. Крама, жывёлагадоўчая ферма.

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU)
  2. «Об изменении административно-территориального устройства районов Минской области». Решение Минского областного Совета депутатов от 28 мая 2013 г. № 234(руск.) 
  3. Насевіч В. Лукомль і Лукомльская воласць // Гістарычна-археалагічны зборнік. № 4. — Мн., 1994. — С. 161—186.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]