Рыбы сярэдніх і буйных памераў, даўжыня да 1,5 м, маса да 60 кг. Цела падоўжанае, сціснутае з бакоў, галава адносна невялікая. Шкілет гэтых рыб не цалкам акасцянелы, значная частка чэрапа і пазваночніка застаецца храстковай, што збліжае іх з больш прымітыўнымі касцявымі рыбамі. Вызначальнай рысай іх будовы з’яўляецца тлушчавы плаўнік (без касцявых прамянёў), які размешчаны на спіне паміж спінным і хваставым плаўнікамі. Усе плаўнікі маюць толькі мяккія, членістыя прамяні. Луска дробная, цыклоідная. Характэрна наяўнасць маленькай падоўжанай лускі каля асновы брушных плаўнікоў. Апошнія тры пазванкі ў хваставой частцы хрыбетніка загнуты ўверх.
Плавальны пузыр, калі ёсць, злучаны са страваводам. Маюцца шматлікія піларычныя прыдаткі, колькасць такіх адросткаў кішачніка можа вагацца ад 11 да 210.
Усе сучасныя ласосепадобныя маюць тэтраплоідны набор храмасом, які ўзнік у выніку дубліравання геному продкаў. У час нерасту цела некаторых ласосяў набывае яркую «шлюбную» афарбоўку.
Большасць відаў з’яўляюцца прахаднымі (анадрамнымі), яны нагульваюцца ў моры, але вяртаюцца для нерасту ў прэсныя воды. Здольны вяртацца менавіта ў тыя вадаёмы, дзе яны з’явіліся на свет. Ім неабходна вада з высокім утрыманнем кіслароду і нізкай тэмпературай.
Усе ласасёвыя з'яўляюцца драпежнікамі. Падчас міграцыі на нераст у рэкі многія віды (напрыклад, ціхаакіянскія ласосі) перастаюць карміцца. Іх арганізм выкарыстоўвае назапашаны тлушч, што часта прыводзіць да поўнага знясілення і гібелі пасля адкладвання ікры. Адкладваюць ікру звычайна ў гнёзды (ямкі).
Аб’ект промыслу і развядзення. Натуральны арэал абмежаваны Паўночным паўшар’ем (арктычныя і ўмераныя шыроты), хоць многія віды былі паспяхова інтрадукаваны ў іншыя рэгіёны, напрыклад, у Новую Зеландыю і Чылі. На Беларусі скстракаюцца: рапушка еўрапейская (Coregonus albula), харыус звычайны (Thymallus thymallus), пелядзь (Coregonus peled), сіг чудскі (Coregonus maraenoides), стронга радужная (Oncorhynchus mykiss), кумжа (Salmo trutta).
Аднак у іншых класіфікацыях можна сустрэць істотныя адрозненні. Так, у савецкіх энцыклапедыях атрад Ласосепадобныя адсутнічаў наогул, а сямейства ласосевых адносілася да атрада Селядцападобныя (Clupeiformes)[1].
.jpg)
.jpg)
