Перайсці да зместу

Леанарда Спінацола

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Футбол
Леанарда Спінацола
Агульная інфармацыя
Нарадзіўся 25 сакавіка 1993(1993-03-25)[1][2] (33 гады)
Грамадзянства
Рост 186 см
Вага 74 кг
Пазіцыя паўабаронца, абаронца
Клубная кар’ера[* 1]
2024—0000 Напалі 59 (4)
  1. ↑ Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў.
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Леана́рда Спінацо́ла (італ.: Leonardo Spinazzola; нар. 25 сакавіка 1993) — італьянскі футбаліст, паўабаронца клуба «Напалі» і нацыянальнай зборнай Італіі.

Кар’ера

[правіць | правіць зыходнік]

Клубная

[правіць | правіць зыходнік]

Спінацола пачаў сваю кар’еру ў моладзевай акадэміі «Сіены»[3]. У 2010 годзе далучыўся да «Ювентусу» згодна з часовай угодай, і быў далучаны да складу турынскай прымаверы. У чэрвені 2012 года «Ювентус» аформіў палову правоў на рэгістрацыю іграка за 400 тысяч еўра. 5 ліпеня 2012 года Спінацола і Філіпа Баніперці былі перададзены ў арэнду клуба Серыі Б «Эмпалі» на адзін сезон[4]. 1 верасня спартсмен правёў свой першы матч у якасці прафесіянальнага іграка, выйшаўшы на замену ў другім тайме ў гасцявым матчы супраць «Навары», які скончыўшы ўнічыю 2:2[5]. Свой першы гол Спінацола забіў 15 верасня, але клуб трымаў паражэнне з лікам 2:4 у сустрэчы супраць «Ліворна»[6]. З'явіўшыся толькі ў сямі матчах, яго арэнда была скончана, і футбаліст перайшоў у «Віртус» таксама згодна з часовым пагадненнем у студзені 2013 года[7]. У новым клубе Спінацола з'явіўся на полі толькі ў трох матчах, і ўсё з іх з лавы запасных. 10 жніўня 2013 года ігрок зноў быў аддадзены ў арэнду, на гэты раз свайму першаму клуба «Сіене»[8], за якую ён правёў 24 матчы, адзначыўшыся адзіным выніковым стрэлам па браме.

У чэрвені 2014 года пагадненне аб сумеснай уласнасці паміж «Сіенай» і «Ювентусам» было зноў адноўленае. Аднак пасля банкруцтва «Сіены» ў ліпені «Ювентус» набыў астатнія 50% рэгістрацыйных правоў задарма. 11 жніўня 2014 года Спінацола далучыўся да складу клуба Серыі А «Аталанты»[9]. 23 жніўня ігрок дэбютаваў у клубе, забіўшы апошні гол у матчы Кубка Італіі супраць «Пізы», які скончыўся хатняй перамогай з лікам 2:0[10]. У найвышэйшым дывізіёне краіны Спінацола дэбютаваў 31 жніўня, замяніўшы Марсела Эстыгарыбію на 82-й хвіліне ў нічыйным матчы 0:0 супраць «Вероны»[11]. Пасля шэрагу арэндавых адлучкаў у «Вічэнцу» і «Перуджу» Спінацола вярнуўся ў «Аталанту» ў ліпені 2016 года[10].

Правёўшы два сезоны ў арэндзе ў «Аталанце», Спінацола вярнуўся ў «Ювентус» улетку 2018 года[12]. Пасля траўмы, якая пазбавіла іграка першай паловы сезона 2018—2019 гадоў, Спінацола дэбютаваў у «Ювентусе» 12 студзеня 2019 года ў гасцявым пераможным матчы супраць «Балонні» на Кубак Італіі з лікам 2:0[13]. Дэбют у Лізе чэмпіёнаў адбыўся 12 сакавіка, і прыпаў на хатнюю перамогу над мадрыдскім «Атлетыка» з лікам 3:0, у рамках 1/8 фіналу спаборніцтва[14].

1 ліпеня 2019 года Спінацола далучыўся да «Ромы», падпісаўшы чатырохгадовы кантракт з клубам. Гэтая дамова каштавала «Ювентусу» 29,5 млн еўра. Поруч з гэтым у адваротным кірунку рушыў Лука Пелегрыні[15]. У студзені 2020 года Спінацола быў блізкі да пераходу ў міланскі «Інтэрнацыянале» ў абмен на Матэа Палітана, аднак угода не была складзена ў апошнюю хвіліну, бо «Інтэр» не быў цалкам задаволены фізічным станам Спінацолы[16].

Міжнародная

[правіць | правіць зыходнік]

28 сакавіка 2017 года Спінацола дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Італіі разам з чатырма іншымі ігракамі, выйшаўшы на замену ў матчы супраць зборнай Нідэрландаў, які яго каманда выгуляла з лікам 2:1[17].

Дасягненні

[правіць | правіць зыходнік]

«Ювентус»:

«Рома»:

Італія:

Крыніцы

[правіць | правіць зыходнік]
  1. ↑ Leonardo Spinazzola // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. ↑ Leonardo Spinazzola // As — Madrid: PRISA, 1967. — ISSN 1888-6671
  3. ↑ «Allievi Nazionali». A.C. Siena.
  4. ↑ «Maxi scambio tra Juventus ed Empoli». Spazio Juve.
  5. ↑ «Novara Empoli 2–2: E' mancata la vittoria, bisogna formare il gruppo». Novara Today.
  6. ↑ «Irresistibile Livorno, 4-2 contro l'Empoli». Il Tirreno.
  7. ↑ «Virtus Lanciano, piace Spinazzola dell'Empoli». Tutto Mercato Web.
  8. ↑ «Calciomercato Siena, Giacomazzi e Spinazzola bianconeri». Serie B News.
  9. ↑ «Ufficiale — Spinazzola all'Atalanta in prestito». Tutto Mercato Web.
  10. 1 2 «Leonardo Spinazzola all'Atalanta». Atalanta.
  11. ↑ «Atalanta 0–0 Verona». Football Italia.
  12. ↑ «Juventus season tickets sell out after Cristiano Ronaldo arrival». ESPN.
  13. ↑ «Allegri salutes Spinazzola for 'excellent' Juventus debut». Goal.com.
  14. ↑ «Line-ups: Juventus v Atletico Madrid». Football Italia.
  15. ↑ «Roma complete signing of Spinazzola» Архівавана 7 чэрвеня 2021.. A.S. Roma.
  16. ↑ «Politano-Spinazzola, un colpo di farsa mercato». La Gazzetta dello Sport.
  17. ↑ «Olanda-Italia 1-2, Eder e Bonucci ribaltano l'autogol di Romagnoli». La Gazzetta dello Sport.

Спасылкі

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Леанарда_Спінацола&oldid=4996165"