Леанард Віктаравіч Маскалевіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Леанард Віктаравіч Маскалевіч
Дата нараджэння: 5 снежня 1936(1936-12-05)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 7 сакавіка 2018(2018-03-07) (81 год)
Альма-матар:
Месца працы:
Узнагароды:

Леанард Віктаравіч Маскалевіч (нар. 5 снежня 1936, в. Казлоўка, цяпер Светлагорскі раён — 7 сакавіка 2018) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар Беларусі (1985). Прафесар Міжнароднай акадэміі архітэктуры, акадэмік Расійскай акадэміі архітэктуры і будаўнічых навук[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў вёсцы Казлоўка Парыцкага раёна Палескай вобласці ў сям’і настаўнікаў. Маці Вольга Ігнацьеўна выкладала у пачатковых класах, а бацька Віктар Маркавіч вёў урокі беларускай мовы і літаратуры ў старэйшых класах. У 1954 годзе скончыў 10 класаў Парыцкай сярэдняй школы і паступіў на архітэктурнае аддзяленне Беларускага політэхнічнага інстытута. Пасля заканчэння БПІ у 1961 годзе ён быў накіраваны ў Брэст[2].

Працаваў у «Брэстграмадзянпраекце» (19611965), «Мінскпраекце» (19651972), у апараце ЦК КПБ (19721976), у 19761990 гадах намеснік старшыні Дзяржбуда Беларусі, адначасова ў 1972—1990 у «Мінскпраекце», «Белдзяржпраекце», мастацкім фондзе Беларусі. 3 1990 года кіраўнік творчых майстэрняў пры Саюзе архітэктараў Беларусі[3]. У 19931999 гг. — саветнік па архітэктуры і будаўніцтве Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце РБ[1].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар праектаў: Дома палітасветы (1964)[1], комплексу Брэсцкага інжынерна-будаўнічага інстытута (1965, у сааўтарстве), 10-павярховых жылых дамоў па вул. Маскоўскай (19641975, у сааўтарстве), дзіцячага кафэ са станцыяй пракату (1962) у Брэсце; Палаца культуры ў калгасе «Савецкая Беларусь» Камянецкага раёна (1968); пансіяната Савета Міністраў Беларусі на Заслаўскім вадасховішчы (1968, у сааўтарстве); комплексу інстытутаў культуры (1975) і павышэння кваліфікацыі кіруючых работнікаў народнай гаспадаркі (1978, у сааўтарстве), жылога дома з магазінам «Несцерка» па вул. Багдановіча (1974), музычнага вучылішча імя М. I. Глінкі (1976), шэрага жылых дамоў па вул. Караля, Сухой, Куйбышава (1970-я гады, у сааўтарстве), выставачнага павільёна для правядзення замежных і міжнародных выстаў (1988, у сааўтарстве), Палаца рэспублікі (у сааўт.; 2001)[3], забудовы квартала па пр. Дзяржынскага — вул. Алібегова — пр. Газеты «Праўда» (2000-я), комплекс жылых дамоў з убудаванымі памяшканнямі на рагу вуліц Някрасава — Л. Бяды[1] і інш. у Мінску, серыі тыпавых жылых дамоў і блок-секцый для малых гарадоў Беларусі (1984, у сааўт.; дыплом Саюза архітэктараў СССР за лепшы праект, 1984)[3].

Аўтар помнікаў М. Багдановічу ў Мінску (1981), У. I. Леніну ў Оршы (1984)[3].

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Дзве ганаровыя граматы Савета Міністраў БССР; Ганаровая грамата Кабінета Міністраў Рэспублікі Беларусь; Медаль «Ветэран працы» за творчую, дзяржаўную і грамадскую дзейнасць; Некалькі дыпламоў Саюза архітэктараў СССР, медаль «За поспехі ў дойлідстве», медаль ЗША за рэалізацыю праграмы СССР — ЗША «Будаўнічае праектаванне і тэхналогія будаўніцтва» (1988г), шматлікія архітэктурныя ўзнагароды рэспубліканскіх і міжнародных конкурсаў. Званне Заслужаны архітэктар БССР (1985)[2].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Леонард Викторович Москалевич
  2. 2,0 2,1 Жизнь, посвящённая архитектуре. Архитектура, посвящённая жизни.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Маскалевіч Леанард Віктаравіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Маскалевіч Леанард Віктаравіч // Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Мн.: БелЭн, 1993.