Леанід Ігнатавіч Лубеннікаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Леанід Лубеннікаў)
Jump to navigation Jump to search
Леанід Ігнатавіч Лубеннікаў
Леанід Ігнатавіч Лубеннікаў.gif
сцяг
6-ы Першы сакратар Кемераўскага абкама КПСС
12 лютага 1960 — 23 снежня 1964
Папярэднік: Сцяпан Піліпец
Пераемнік: Апанас Яштокін
сцяг
1-ы Першы сакратар Карэльскага абкама КПСС
25 ліпеня 1956 — верасень 1958
Папярэднік: пасада заснаваная
Пераемнік: Мікалай Утарушын
сцяг
4-ы Першы сакратар ЦК КП Карэла-Фінскай ССР
16 жніўня 1955 — 25 ліпеня 1956
Папярэднік: Аляксандр Ягораў
Пераемнік: пасада скасаваная
сцяг
8-ы Першы сакратар Мінскага абласнога камітэта КП Беларусі
жнівень 1953 — кастрычнік 1955
Папярэднік: Кірыл Мазураў
Пераемнік: Фёдар Сурганаў
сцяг
2-і Першы сакратар Бабруйскага абласнога камітэта КП Беларусі
5 верасня 1952 — 11 верасня 1953
Папярэднік: Фёдар Баранаў
Пераемнік: Фёдар Сіляеў
 
Партыя: КПСС
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык
Член у:
Нараджэнне: 8 (21) студзеня 1910(1910-01-21)
в. Фамінаўка, Екацярынаслаўская губерня, Расійская імперыя
Смерць: 28 лістапада 1988(1988-11-28) (78 гадоў)
Масква, СССР
Пахаванне:
Дзеці: Ivan Lubennikov[d]
 
Узнагароды:
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга

Леані́д Ігна́тавіч Лубе́ннікаў (21 студзеня 1910, в. Фамінаўка, Екацярынаслаўскай губерні[1]28 лістапада 1988, г. Масква) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч, першы сакратар ЦК Камуністычнай партыі Карэла-Фінскай ССР (1955—56), 1-ы сакратар Баранавіцкага і Мінскага абкамаў КП(б) Беларусі.

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

  • Кастрычнік 1927 — снежань 1930 года — вучоба ў Новачаркаскім індустрыяльна-земляробчым тэхнікуме
  • Красавік — снежань 1933 года — вучоба ва Усесаюзным аграпедагагічным інстытуце (Масква, пазней Саратаў)
  • Верасень—кастрычнік 1939 года — слухач Прыволжскіх акруговых палітычных курсаў старэйшага палітычнага саставу
  • Красавік 1943 — май 1944 года — вучоба ў Ваеннай акадэміі імя М. В. Фрунзе

Паслужны спіс[правіць | правіць зыходнік]

Абіраўся дэлегатам XIX, XX, XXI (пазачарговага) і XXII з'ездаў КПСС, дэпутат Вярхоўнага Савета СССР у 1954—66 гадах. У 1956—1966 — член ЦК КПСС.

З 1981 года — на пенсіі.

Памёр 28 лістапада 1988 года ў Маскве[2][3]. Пахаваны на Кунцаўскіх могілках.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Центральный комитет КПСС, ВКП(б), РКП(б), РСДРП(б) 1917—1991. Историко-биографический справочник / Сост. Ю. В. Горячев. — М.: Парад, 2005. — 496 с. — ISBN 5-8061-0062-6.
  • Народные избранники Карелии: Депутаты высших представительных органов власти СССР, РСФСР, РФ от Карелии и высших представительных органов власти Карелии, 1923—2006: справочник / авт.-сост. А. И. Бутвило. — Петрозаводск, 2006. — 320 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]