Перайсці да зместу

Санкт-Пецярбургскае вышэйшае агульнавайсковае каманднае вучылішча

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(Пасля перасылкі з Ленпех)
Санкт-Пецярбургскае вышэйшае агульнавайсковае каманднае двойчы Чырванасцяжнае вучылішча імя С. М. Кірава
(СПбВАКВ)
Ранейшыя назвы Араніенбаўмская кулямётная школа РСЧА (1918)
Араніенбаўмскія Савецкія кулямётныя курсы РСЧА (1918—1919)
5-я пяхотныя Петраградскія імя тав. Троцкага камандныя курсы (1920)
1-я Петраградская пяхотная школа каманднага саставу РСЧА (1921—1924)
Ленінградская пяхотная школа імя тав. Склянскага (1925—1937)
Ленінградскае двойчы Чырванасцяжнае пяхотнае вучылішча імя С. М. Кірава (1938—1955, 1958—1991)
Дэвіз Ленпех — лепш за ўсіх!
Заснаваны 1918
Закрыты 1999
Тып дзяржаўная вышэйшая ваенна-навучальная ўстанова
Краіна
Адрас  Расія, Санкт-Пецярбург (раней Араніенбаўм, Бярэзнікі, Петрадварэц)
Сайт lenpeh.ru
Узнагароды Ордэн Чырвонага СцягаОрдэн Чырвонага Сцяга

Са́нкт-Пецярбу́ргскае вышэ́йшае агульнавайско́вае кама́нднае дво́йчы Чырванасця́жнае вучы́лішча імя́ С. М. Кірава (скарочана СПбВАКВ, неафіцыйна Ленпе́х) — вышэйшая ваенная навучальная ўстанова ў СССР і Расіі, якая існавала з 1918 па 1999 год.

Стварэнне і Грамадзянская вайна

[правіць | правіць зыходнік]

24 мая 1918 года распараджэннем працоўнай камуны Араніенбаўма на базе Араніенбаўмскай афіцэрскай стралковай школы была створана Араніенбаўмская кулямётная школа РСЧА. 1 ліпеня пачаліся заняткі, а школа была перайменавана ў Араніенбаўмскія кулямётныя курсы РСЧА. Першы выпуск (усяго 5 чалавек) адбыўся 16 верасня 1918 года: большасць курсантаў першага набору загінулі на франтах[1][2].

8 ліпеня 1919 года курсам было прысвоена імя Л. Д. Троцкага. Курсанты неаднаразова накіроўваліся на фронт, удзельнічалі ў баях супраць войскаў Юдзеніча і Урангеля. 1 красавіка 1920 года курсы былі пераведзены ў Петраград і перайменаваны ў 5-я пяхотныя Петраградскія курсы РСЧА. Яны размясціліся ў будынку былога Аляксандраўскага кадэцкага корпуса на Садовай вуліцы.

Міжваенны перыяд

[правіць | правіць зыходнік]

З 1921 года ўстанова неаднаразова перайменоўвалася: 9-я Петраградская імя тав. Троцкага пяхотная школа, 1-я Ленінградская пяхотная школа, а з 1925 года — Ленінградская пяхотная школа імя тав. Склянскага. У 1926 годзе да школы была далучана Інтэрнацыянальная Чырванасцяжная ваенная школа, разам з якой перайшоў і ордэн Чырвонага Сцяга.

У 1937 годзе школа была пераўтворана ў Ленінградскае пяхотнае Чырванасцяжнае вучылішча імя тав. Склянскага. 28 студзеня 1938 года імя Склянскага было заменена на імя С. М. Кірава. Выпускнікі вучылішча ўдзельнічалі ў баях на возеры Хасан, Халхін-Голе і савецка-фінскай вайне.

Вялікая Айчынная вайна

[правіць | правіць зыходнік]

З 30 чэрвеня па 18 жніўня 1941 года вучылішча ў поўным складзе ўдзельнічала ў баях у складзе Лужскай аператыўнай групы на Ленінградскім фронце. Курсанты стрымлівалі наступленне немцаў пад Кінгісепам і на рацэ Луга, панёсшы цяжкія страты (797 чалавек забітымі і прапаўшымі без вестак)[3].

У жніўні 1941 года вучылішча было эвакуіравана ў горад Бярэзнікі (Малотаўская вобласць). Тэрмін навучання быў скарочаны да 6, а затым і да 3 месяцаў. 6 лютага 1942 года вучылішча было ўзнагароджана другім ордэнам Чырвонага Сцяга. За гады вайны было падрыхтавана 4693 афіцэры. 27 выпускнікоў сталі Героямі Савецкага Саюза.

30 красавіка 1945 года вучылішча вярнулася ў Ленінград і размясцілася ў Варанцоўскім палацы (былы Пажаскі корпус).

Пасляваенны час

[правіць | правіць зыходнік]

У 1955 годзе вучылішча было часова рэарганізавана ў Сувораўскае афіцэрскае вучылішча, але неўзабаве зноў стала пяхотным. У 1958 годзе яно было пераўтворана ў Ленінградскае вышэйшае агульнавайсковае каманднае двойчы Чырванасцяжнае вучылішча імя С. М. Кірава (ЛВАКВ) і пераведзена ў Петрадварэц. Тэрмін навучання павялічыўся да 4 гадоў.

Выпускнікі вучылішча прымалі ўдзел у Афганскай вайне (загінула 40 выпускнікоў, двое сталі Героямі Савецкага Саюза: Б. У. Громаў і М. А. Кузняцоў).

З 1989 года вялася падрыхтоўка афіцэраў для марской пяхоты.

У Расійскай Федэрацыі

[правіць | правіць зыходнік]

21 снежня 1991 года вучылішча было перайменавана ў Санкт-Пецярбургскае вышэйшае агульнавайсковае каманднае вучылішча. Больш за 800 выпускнікоў удзельнічалі ў першай і другой чачэнскіх войнах, 17 сталі Героямі Расіі.

1 красавіка 1999 года ў адпаведнасці з пастановай Урада РФ аб рэарганізацыі ваенных ВНУ вучылішча было расфарміравана. Усяго за гісторыю існавання было зроблена 120 выпускаў і падрыхтавана 22 489 афіцэраў.

Начальнікі вучылішча

[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя выпускнікі

[правіць | правіць зыходнік]
  1. Абрамов Е. П., Чубарев Ю. М. Легендарная кузница общевойсковых командиров (к 100-летию Санкт-Петербургского (Ленинградского) высшего общевойскового командного дважды Краснознаменного училища имени С. М. Кирова) // Военная мысль. — 2018. — № 5. — С. 84—94.
  2. Абрамов Е. П., Шапиро Б. И. Легендарная кузница командиров // Военно-исторический журнал. — 2018. — № 5. — С. 90—95.
  3. Кринов Ю. С. Лужский рубеж. Год 1941-й. — 2-е выд., перапрац. і дап.. — Л.: Лениздат, 1987. — 320 с.
  • Абрамов Е. П., Чубарев Ю. М. Легендарная кузница общевойсковых командиров (к 100-летию Санкт-Петербургского (Ленинградского) высшего общевойскового командного дважды Краснознаменного училища имени С. М. Кирова) // Военная мысль. — 2018. — № 5. — С. 84—94.
  • Абрамов Е. П., Шапиро Б. И. Легендарная кузница командиров // Военно-исторический журнал. — 2018. — № 5. — С. 90—95.
  • Кринов Ю. С. Лужский рубеж. Год 1941-й. — 2-е изд.. — Л.: Лениздат, 1987. — 320 с.
  • Амбросов С. А. и др. Санкт-Петербургское высшее общевойсковое командное дважды Краснознамённое училище имени С. М. Кирова. — 3-е изд.. — СПб.: Издательство «Санкт-Петербург», 1998. — 215 с.