Леніна Мікалаеўна Міронава

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леніна Мікалаеўна Міронава
Lenina Mironova.jpg
Дата нараджэння

2 сакавіка 1931

Месца нараджэння

Сцяг СССР Харкаў, Украінская ССР

Навуковая сфера

мастацтвазнаўства, архітэктура, педагогіка

Навуковая ступень

кандыдат архітэктуры

Навуковае званне

прафесар

Альма-матар

Кіеўскі інжэнерна-будаўнічы інстытут

Вядомыя вучні

Уладзімір Цэслер, Дзмітрый Сурскі, Сяргей Кірушчанка

Леніна Мікалаеўна Міронава (2 сакавіка 1931, Харкаў, Украінская ССР) — беларускі архітэктар, педагог, мастацтвазнаўца, прафесар Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў (Кафедра інтэр'еру і абсталявання, Кафедра дэкаратыўна-прыкладнага мастацтва). Сябра грамадскага аб'яднання «Беларускі саюз дызайнераў».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзілася ва Украіне. Закончыла архітэктурны факультэт Кіеўскага інжынерна-будаўнічага інстытута з выдатным дыпломам. У 1954 годзе пераехала ў Мінск, дзе паступіла вучыцца ў аспірантуру пры АН БССР па спецыяльнасці «архітэктура». Увосень 1968 года пачала выкладаць свой курс «Каларыстыка» адразу на 4 кафедрах Беларускага тэатральна-мастацкага інстытута: інтэр'еру і абсталявання, дызайну, ДПМ і мастацкай апрацоўкі тканін. Працавала там да 2009 года, 40 гадоў без перапынку. У канцы ХХ стагоддзя атрымала званне прафесара.

Выдала шэраг падручнікаў:

Вучнямі Леніны Міронавай у розныя гады былі вядомыя беларускія мастакі і дызайнеры: Уладзімір Цэслер, Ганна Балаш, Дзмітрый Сурскі, Сяргей Кірушчанка і іншыя.

Творчыя праекты Леніны Міронавай: стварэнне артыкулаў пра творчасць беларускіх мастакоў сярэдняга і малодшага пакалення, серыі графічных лістоў і тэкстыльных пано на тэму «Прырода і Чалавек»[1]. На асабістам сайце Леніны Міронавай выкладзены яе артыкулы пра творчасць Казіміра Малевіча, Юрыя Тарэева, Канстанціна Міхеева, Рыгора Іванова і іншых творчых асоб. Таксама там надрукаваны яе даследаванні пра ролю колеру ў культуры Старога Кітая[2].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Ілона Дзяргач Миронова Ленина Николаевна: «Пока дышу – надеюсь…» (руск.)