Ленінградскі заапарк

З пляцоўкі Вікіпедыя
Ленінградскі заапарк
Zoo SPB entrance.jpg
Заснаваны 1865
Каардынаты 59°57′13″ пн. ш. 30°18′30″ у. д.HGЯO
Плошча
  • 7,2 га
Вэб-сайт spbzoo.ru
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Ленінградскі заалагічны парк — адзін з найстарэйшых заапаркаў Расіі і адзін з самых паўночных заапаркаў свету. Заснаваны 2 (14) жніўня 1865 года. Заапарк размешчаны ў гістарычным цэнтры Санкт-Пецярбурга ў Петраградскім раёне па адрасе: 197198, Санкт-Пецярбург, Аляксандраўскі парк, д. 1. Уваход з боку Кронверкскага праспекта.

У 1918 годзе заасад нацыяналізаваны. Для кіравання гаспадаркай саду быў створаны Вучоны савет. У 1929 годзе створаны Гурток юных заолагаў (ГЮЗ), які дзейнічае і зараз. З 1932 года пачалі рэгулярна размнажацца белыя мядзведзі, што ў тыя часы было вялікай рэдкасцю, і менавіта таму белы мядзведзь намаляваны на эмблеме Ленінградскага заапарка. Да 75-гадовага юбілею ў 1940 годзе яму была перададзена тэрыторыя ў 171 га ў раёне парку Чалюскінцаў.

Але да будаўніцтва так і не прыступілі — пачалася Вялікая Айчынная вайна. У ваенныя гады заасад моцна пацярпеў, але не спыняў сваёй працы нават у вельмі складаных умовах блакады. Служыцелі здолелі захаваць частку калекцыі жывёл і нават атрымлівалі маладняк, праводзіліся выязныя лекцыі, а летам заасад быў адкрыты для наведвальнікаў. У памяць пра гераічны подзвіг супрацоўнікаў, якія захавалі заасад у блакаду, заапарк, нягледзячы на ​​перайменаванне горада, застаўся Ленінградскім, а каля ўваходу ў заапарк устаноўлена мемарыяльная дошка.

Увесну 1944 года заасад быў адкрыты для пастаяннага наведвання, пачаліся аднаўленчыя работы. Найбольш інтэнсіўнае будаўніцтва вялося ў 1951 годзе. У 1952 годзе заасад быў перайменаваны ў заапарк.

У 1950-1960-я гады адбылося папаўненне новымі цікавымі жывёламі. Па відавым складзе калекцыі і ўзроўню навукова-асветніцкай працы Ленінградскі заапарк заняў адно з вядучых месцаў у Савецкім Саюзе. У 1965 годзе заапарк адзначыў стагоддзе. Калекцыя яго да гэтага часу была адной з самых буйных сярод заапаркаў Савецкага Саюза, але большасць будынкаў і збудаванняў ўжо прыйшло ў нездавальняльны стан. Таму было прынята рашэнне правесці генеральную рэканструкцыю, работы па якой пачаліся ў 1967 годзе.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1