Леў Абрамавіч Альпяровіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леў Абрамавіч Альпяровіч
Фатаграфія
Дата нараджэння:

4 (16) снежня 1874

Месца нараджэння:

Куранец, Куранецкая воласць[d], Вілейскі павет, Віленская губерня, Расійская імперыя

Дата смерці:

1913

Месца смерці:

Мінск, Мінскі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя

Род дзейнасці:

мастак

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Леў Абрамавіч Альпяровіч (4 (16) снежня 1874, в. Куранец, цяпер Вілейскі раён — 1913) — жывапісец[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пасля заканчэння Пецярбургскай Акадэміі Майстэрстваў (1902) жыў і працаваў у Мінску[1]. Пісаў партрэты, пейзажы, бытавыя кампазіцыі. Паслядоўна адстойваў прынцыпы рэалізму. Яго творы («Вечар у сям'і», «Краўчыха», «Муляры», «Прачка», «Партрэт старой», «Партрэт музыканта Жухавіцкага», «Дзяўчына ў чырвонай шалі») блізкія да твораў перадзвіжнікаў. Многія працы маюць характар ​​незавершаных эскізаў («Падпольная сходка», «Мыццё бялізны» і інш.) Творы Альпяровіча найбольш поўна (230 работ) былі прадстаўлены на персанальнай выставе ў Мінску ў 1939[1].

Некалькі прац мастака захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 т. 5. Биографический справочник. Мн: Издательство «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. 29 с.