Леў Барысавіч Талалай

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Леў Барысавіч Талалай
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 1906
Месца нараджэння
Дата смерці 1942
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці паэт

Леў Барысавіч Талала́й (1906, Магілёўская губерня — 1942) — беларускі паэт.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 19251926 гг. працаваў настаўнікам Вендаражскай пачатковай школы Магілёўскага раёна, у 19261928 гг. вучыўся ў Віцебскім педагагічным тэхнікуме. Быў прызваны ў Чырвоную Армію. З 1932 г. — супрацоўнік яўрэйскай газеты «Юнгер арбайтэр» («Малады рабочы»). У 19361941 гг. выкладаў рускую мову і літаратуру ў сярэдняй школе ў Мінску. З пачатку Вялікай Айчыннай вайны — у арміі. Загінуў у 1942 г. на фронце.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Першы верш апублікаваў у 1924 г. Пісаў на мове ідыш. Аўтар зборнікаў «Мой першы сноп» (1932) і «На маршы» (1940). Асобныя творы апублікаваны ў перакладзе на беларускую мову ў зборніку «Мы іх не забудзем» (1949).

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Леў Барысавіч Талалай // Беларускія пісьменнікі: Біябібліяграфічны слоўнік. У 6 т. / пад рэд. А. І. Мальдзіса. — Мн.: БелЭн, 1992—1995.
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 398. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).