Леў Савіч Макаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Леў Савіч Макаў
Леў Савіч Макаў
Леў Макаў, міністр унутраных спраў (~1879 год)'
сцяг
Міністр унутраных спраў
Расійскай імперыі
люты 1879 — 6 жніўня 1880
Папярэднік: Аляксандр Цімашаў
Пераемнік: Міхаіл Ларыс-Мелікаў
 
Адукацыя:
Дзейнасць: палітык
Нараджэнне: 1830
Смерць: 27 лютага 1883(1883-02-27)

Леў Савіч Макаў (руск.: Лев Са́ввич Ма́ков) (18301883), дзяржаўны дзеяч Расійскай імперыі, міністр унутраных спраў (18781879), стварыў інстытут ураднікаў. З 1880 — кіруючы замежнымі веравызнаннямі, аднавіў адносіны з Рымскай курыяй. Міністр пошт і тэлеграфаў (1880—1881). З 1881 — член Дзяржаўнага савета. Застраліўся.

Па здушэнні нацыянальна-вызваленчага паўстання (1863—1864), расійскія ўлады за верную службу «царю и отечеству», перадалі канфіскаваную маёмасць і паселішча Мар’іна Горка Баніфацыя Крупскага царскаму чыноўніку Макаву. Баніфацыяй Крупскі быў высланы ў Сібір, за арганізацыю нацыянальна-вызваленчага паўстання.

Зноскі


Папярэднік:
Аляксандр Ягоравіч Цімашаў
Міністр унутраных спраў Расійскай імперыі
18781879
Пераемнік:
Міхаіл Тарыэлавіч Ларыс-Мелікаў

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]