Леў Сяргеевіч Хадановіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Леў Сяргеевіч Хадановіч
Дата нараджэння

15 лістапада 1923(1923-11-15)

Месца нараджэння

в. Струмень, Гомельская губерня, РСФСР (цяпер Кармянскі раён, Гомельская вобласць

Дата смерці

30 ліпеня 2007(2007-07-30) (83 гады)

Месца смерці

Пінск,

Прыналежнасць

Flag of the Soviet Union.svg СССР

Род войскаў

пяхота

Гады службы

19411948

Бітвы/войны

Вялікая Айчынная вайна

Узнагароды і прэміі
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Айчыннай вайны I ступені Ордэн Айчыннай вайны 2 ступені Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн Чырвонай Зоркі
Ордэн Славы
Ордэн Славы
Ордэн Славы
Ордэн «За службу Радзіме» ІІІ ступені
Медаль «За адвагу»
Медаль Жукава
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» 20 years of victory rib.png 30 years of victory rib.png
Юбілейны медаль «Сорак гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «50 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»
Медаль «60 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Медаль «За ўзяцце Кёнігсберга»
Медаль «Ветэран працы»
Юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «60 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»

Леў Сяргеевіч Хадановіч (15 лістапада 1923, вёска СтруменьКармянскі раёнГомельская вобласць — 30 ліпеня 2007 горад Пінск, Брэсцкая вобласць) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, поўны кавалер ордэна Славы, старшыня, памочнік камандзіра узвода пешай разведкі 718-га стралковага палка 139-й стралковай дывізіі 49-й арміі 2-га Беларускага фронту.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся 15 лістапада 1923 ў сям'і служачага. Беларус. Скончыў 9 класаў.

У Чырвонай Арміі і на фронце ў Вялікую Айчынную вайну з верасня 1941 года ў складзе 45-га стралковага палка.

З мая 1942 па кастрычнік 1943 года быў партызанам-падрыўніком партызанскага атрада імя Варашылава 1-й Гомельскай партызанскай брыгады.

Зноў у дзеючай арміі са снежня 1943 года.

Разведчык 718-га стралковага палка (139-я стралковая дывізія, 49-я армія, 2-й Беларускі фронт) сяржант Хадановіч у ноч на 23 ліпеня 1944 года, знаходзячыся ў разведцы ў раёне населенага пункта Каробчыцы (на паўднёвым захадзе ад горада Гродна), знішчыў 2-х карэктоўшчыкаў і здабыў каштоўныя звесткі аб дыслакацыі войскаў праціўніка.

Загадам камандзіра 139-й стралковай дывізіі № 030 ад 19 жніўня 1944 года ўзнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені[1].

У ноч на 1 снежня 1944 года памочнік камандзіра узвода пешай разведкі старшы сяржант Хадановіч, пераадолеўшы водную мяжу ў раёне населенага пункта Монтвіца (на паўночным захадзе ад горада Ломжа, Польшча), умела дзейнічаў у складзе ўзвода пры падаўленні кулямётнай кропкі і захопе двух «языкоў».

Загадам № 157 па 49-й арміі ад 23 снежня 1944 года старшы сяржант Хадановіч Леў Сяргеевіч быў узнагароджаны ордэнам Славы 2-й ступені[1].

Памочнік камандзіра узвода пешай разведкі старшыня Хадановіч 13 лютага 1945 года ў баі каля населенага пункта Хвалебна (на захадзе ад горада Астралэнка, Польшча) на чале групы разведчыкаў пранік у размяшчэнне непрыяцеля і захапіў «языка», а таксама здабыў каштоўныя звесткі аб пярэднім краі абароны праціўніка.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 чэрвеня 1945 года старшыня Хадановіч Леў Сяргеевіч узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені[1].

27 сакавіка 1945 года узяў у палон 35 салдат праціўніка.

Прадстаўляўся да звання «Герой Савецкага Саюза», але загадам па 49-й арміі № 086 ад 31 мая 1945 года быў узнагароджаны ордэнам Чырвонага Сцяга[1].

У 1948 годзе дэмабілізаваны. Скончыў Гомельскі рачны тэхнікум, працаваў старшым дыспетчарам Днепра-Бугскага тэхнічнага ўчастка. Жыў у горадзе Пінск Брэсцкай вобласці.

Член КПСС з 1952 года.

Удзельнік Парадаў Перамогі 1945, 1985 і 1990 гадоў

Памёр 30 ліпеня 2007 года.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Кавалеры ордена Славы трёх степеней: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии Д. С. Сухоруков — М.: Воениздат, 2000. — 703 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-203-01883-9.
  • Долготович Б. Д. Кавалеры ордена Славы. Минск, 2006.
  • Навечно в сердце народном. минск, 1984.
  • Беляев И. Н., Сысоев А. Н. Хроника солдатской славы. Минск, 1970.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Ходанович, Лев Сергеевич на сайце «Героі краіны»