Леў Уладзіміравіч Шчэрба

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Леў Уладзіміравіч Шчэрба
руск.: Лев Владимирович Щерба
Дата нараджэння 20 лютага (3 сакавіка) 1880
Месца нараджэння
Дата смерці 26 снежня 1944(1944-12-26)[1][2] (64 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці мовазнавец, пісьменнік
Навуковая сфера мовазнаўства
Месца працы
Навуковая ступень доктар філалагічных навук
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Іван Аляксандравіч Бадуэн дэ Куртэнэ
Вядомыя вучні Анатоль Нестаравіч Генка[d], Сяргей Іванавіч Ожэгаў[d], Леў Рафаілавіч Зіндэр[d] і Леў Пятровіч Якубінскі[d]
Член у
Узнагароды і прэміі
ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга

Леў Уладзіміравіч Шчэрба (20 лютага (3 сакавіка) 1880, Ігумен, Мінская губерня — 26 снежня 1944, Масква) — расійскі і савецкі мовазнавец, акадэмік АН СССР, які ўнёс вялікі ўклад у развіццё псіхалінгвістыкі, лексікаграфіі і фаналогіі. Адзін са стваральнікаў тэорыі фанемы. Спецыяліст па агульным мовазнаўстве, рускай, славянскай і французскай мовах.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Щерба Лев Владимирович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  2. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.