Лоўчы

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
М. С. Самокіш(руск.) бел., «Сакольнік» (малюнак да першага тому «Палявання(руск.) бел.»)

Лоўчы, польск.: Łowczy, руск.: Ловчий — службовая асоба ў феадальнай дзяржаве.

У ВКЛ пасада існавала ў XVXVIII стагоддзях. Сачыў за лясамі, у якіх паляваў вялікі князь, распараджаўся паляваннем (звералоўствам і птушкалоўствам)[1]. З канца XVI стагоддзя лоўчы гаспадарскі, а пазней вялікі лоўчы ВКЛ, меў намесніка — лоўчага дворнага (падлоўчага). З канца XVII стагоддзя пасада лоўчага — ганаровы тытул дзяржаўнага саноўніка без пэўных абавязкаў, такое ж становішча займалі і лоўчыя земскія ў паветах.

Зноскі

  1. с. 574 том. 26, «Акты издаваемые Виленскою Археографическою Комиссиею для разбора Древних Актов», г. Вильна, 1899 г..

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]