Луцый II (Папа Рымскі)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Луцый II
лац.: Lucius PP. II
Луцый II

166-ы Папа Рымскі
16 сакавіка 1144 — 15 лютага 1145
Папярэднік Цэлесцін II
Пераемнік Яўген III, Папа Рымскі
кардынал
з снежань 1122
каталіцкі біскуп[d]
з 12 сакавіка 1144

Дзейнасць бібліятэкар, клірык, каталіцкі святар, пісьменнік
Нараджэнне невядома[1]
Смерць 15 лютага 1145[1]
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Луцый ІІ (лац.: Lucius PP. II; ? — 15 лютага 1145) — Папа Рымскі з 9 сакавіка 1144 па 15 лютага 1145). Нарадзіўся ў Балонні. Быў скарбнікам Рымскай царквы, пазней папскім легатам у Германіі.

Яго пантыфікат характарызаваўся утварэннем у Рыме рэвалюцыйнай рэспублікі, якая мела намер пазбавіць Папу ўлады, а таксама прызнаннем Партугаліяй папскага сюзэрэнітэту.

У 1144 годзе Папа сустрэўся з Рожэрам II Сіцылійскім ў Чэпрана для высвятлення яго абавязкаў як папскага васала. Луцый II быў вымушаны пад пагрозай прымянення сілы пагадзіцца на ўмовы Рожэра.

Рымскі Патрыцый Джардана П’ерлеёні выступіў з войскам супраць невялікага атрада папы. Луцый II атрымаў раненні ад удару каменем і памёр.

Зноскі