Лучана Белозі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Лучана Белозі (італ.: Luciano Bellosi; 7 ліпеня 1936, Фларэнцыя — 26 красавіка 2011, Фларэнцыя[1]) — італьянскі мастацтвазнавец.

У 19691979 гг. працаваў ва Упраўленні мастацкіх галерэй Фларэнцыі, затым выкладаў гісторыю сярэднявечнага мастацтва ў Сіенскім універсітэце. У 2006 г. выйшаў на пенсію.

Вядомы спецыяліст па мастацтве XIII—XV стст., асабліва тасканскім. Аўтар манаграфій «Буфальмака і „Трыумф смерці“» (італ.: Buffalmacco e il Trionfo della Morte; 1975), «Авечка Джота»[2] (італ.: La pecora di Giotto; 1985), «Золата Сіены» (італ.: L'Oro di siena; 1996), «Чымабуэ» (1998), «„Маэста“ Дуча» (італ.: Duccio La Maestà; Галімар, 1999, французскі пераклад Луі Баналюмі). Падрыхтаваў таксама каталог усіх прац Джота, які неаднаразова перавыдаваўся на розных мовах. У 1985 г. арганізаваў у Сіене міжнародную канферэнцыю па вывучэнні творчасці Сімонэ Марціні і падрыхтаваў публікацыю зборніка яе матэрыялаў.

Зноскі

  1. E’ scomparso Lucio Bellosi Grande esperto del Medioevo (італ.)  // La Nazione. — 27 красавіка 2011.
  2. Паводле апавядання Джорджа Вазары, юны Джота маляваў авечку ў той момант, калі Чымабуэ звярнуў на яго ўвагу.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Sienne, un chef-d’œuvre à l'aube de Duccio di Buoninsegna, Інтэрв'ю з Лучана Белозі (фр.)[1]