Лыжка

Лы́жка^[1] — сталовы прыбор, аддалена нагадвае невялікую лапатку ў выглядзе невялікай плоскай пасудзіны (чэрпала), злучанай перамычкай з трымалам (дзяржальніца). Выкарыстоўваецца для зачэрпвання і пераносу (напрыклад, у рот пры ежы) вадкай або напаўвадкай ежы, такі, як суп, варэнне ці марожанае, а таксама сыпкіх, парашкападобных цвёрдых прадуктаў, напрыклад, цукру, солі або зялёнага гарошку.

Існуюць драўляныя, металічныя, касцяныя лыжкі. У побыце выкарыстоўваюцца зробленыя прамысловасцю металічныя лыжкі. Драўляныя жа лыжкі вырабляюцца як сувеніры і прадметы утылітарна-мастацкага прызначэння. Лыжкі (драўляныя і металічныя) таксама выкарыстоўваюцца як музычныя інструменты ў беларускім народным мастацтве (Віцебшчына, Міншчына)^[2].

Гл. таксама

Лжыца

Крыніцы

↑ Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы. — Мн.: БелЭн, 2002. — С. 323.
↑ Этнаграфія Беларусі 1989, с. 296—297.

Літаратура

Я. М. Сахута, І. Дз. Назіна. Лыжка // Этнаграфія Беларусі: Энцыклапедыя / Рэдкалегія: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1989. — С. 296—297. — 575 с. — 20 000 экз. — ISBN 5-85700-014-9.

Спасылкі

На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Лыжка

[pr-1] Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы. — Мн.: БелЭн, 2002. — С. 323.

[FOOTNOTEЭтнаграфія_Беларусі1989296—297-2] Этнаграфія Беларусі 1989, с. 296—297.

[1]

[2]