Людвіг Бінсвангер
| Людвіг Бінсвангер | |
|---|---|
| |
| Дата нараджэння | 13 красавіка 1881[1][2][…] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 5 лютага 1966[1][2][…] (84 гады) |
| Месца смерці | |
| Грамадзянства | |
| Бацька | Robert Binswanger[d] |
| Жонка | Hertha Buchenberger[d] |
| Дзеці | Wolfgang Binswanger[d] |
| Род дзейнасці | псіхіятр, эсэіст, existential therapist |
| Навуковая сфера | псіхіятрыя |
| Альма-матар | |
| Узнагароды |
Golden Kraepelin Medal[d] (1956) |
Людвіг Бінсвангер (ням.: Ludwig Binswanger; 13 красавіка 1881[1][2][…], Кройцлінген, кантон Тургау[3] — 5 лютага 1966[1][2][…], Кройцлінген, кантон Тургау[4]) — швейцарскі псіхіятр.
Асаблівую ўвагу ўдзяляе паняццю «падзення духу», калі чалавек адмаўляецца ад уласнай суб’ектыўнасці і перадае права кіраваць сваім жыццём знешнім сілам ці страхам. Бінсвангер адрознівае тэарэтычны светапогляд ад жывога светапраекта, падкрэсліваючы, што можна прыгожа разважаць пра надзею, але пры гэтым існаваць у поўнай пустэчы. Калі чалавек губляе сувязь з часам, ён зацыкліваецца на мінулых памылках або застывае ў бессэнсоўнай сучаснасці. У такіх выпадках будучыня перастае быць жывой прасторай для мараў і ператвараецца ў крыніцу пастаяннай трывогі і пагрозы. Выхад з гэтага стану ляжыць праз «светафармацыю».
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в г Ludwig Binswanger // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ а б в г Ludwig Binswanger // Babelio — 2007. Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ а б Deutsche Nationalbibliothek Record #118511076 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 11 снежня 2014.
- ↑ а б Deutsche Nationalbibliothek Record #118511076 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016. Праверана 30 снежня 2014.
