Людовік (герцаг Бургундскі)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Людовік, герцаг Бургундскі
фр.: Louis Duc de Bourgogne
Людовік, герцаг Бургундскі
сцяг
20-ы дафін Францыі
14 красавіка 1711 — 18 лютага 1712
Папярэднік: Людовік Вялікі Дафін
Пераемнік: Людовік XV
 
Дзейнасць: палітык
Веравызнанне: каталік
Нараджэнне: 16 жніўня 1682(1682-08-16)
Версаль
Смерць: 18 лютага 1712(1712-02-18) (29 гадоў)
палац Марлі, Францыя
Пахаванне: Абацтва Сен-Дэні
Род: Бурбоны
Бацька: Людовік Вялікі Дафін
Маці: Марыя Ганна Баварская
Жонка: Марыя Адэлаіда Савойская
Дзеці: Людовік (1704-1705)
Людовік Французскі (1707-1712)
Людовік XV
 
Аўтограф: Signature of Louis of France, Duke of Burgundy in 1695.png
 
Узнагароды:
Knights of the Order of the Holy Spirit Knight in the order of Saint-Michel

Людовік, герцаг Бургундскі (фр.: Louis duc de Bourgogne; 16 жніўня 1682 — 18 лютага 1712) — дафін Францыі з 1711 года, сын Людовіка Вялікага Дафіна і Марыі Ганны Баварскай, старэйшы ўнук Людовіка XIV.

Атрымаў выхаванне ў духу каталіцкай набожнасці апошніх гадоў кіравання Караля-Сонца. З 1702 года дзед увёў герцага Бургундскага ў Дзяржаўны савет (да гэтага часу яго малодшы брат Філіп ужо стаў каралём Іспаніі Філіпам V). На прынца ўплывала прыдворная «набожная партыя» (devots), і ён сам неўзабаве завёў уласную групоўку, куды ўваходзілі яго настаўнік Фенелон, герцагі дэ Бавіе і дэ Шэўроз, а таксама Луі дэ Сен-Сімон (вядомы мемуарыст). Кружок падтрымліваў ідэю «асветнага абсалютызму» і дваранскай алігархіі з вялікай колькасцю кансультатыўных арыстакратычных «саветаў», якія адначасова абмяжоўвалі самаўпраўнасць караля і адціскалі ад стырна ўлады буржуазію. Заўчасная смерць герцага Бургундскага перашкодзіла планам яго кружка здзейсніцца, аднак некаторых падобных тэндэнцый незалежна працягвалі прытрымлівацца рэгент — Філіп II Арлеанскі і яго пераемнікі. Пры рэгенцтве нядоўгі час праіснавала полісінодыя, сістэма калектыўнага кіравання, а на працягу 1715—1789 года буржуазія сістэматычна абмяжоўвалася ў правах займаць дзяржаўныя пасады (у адрозненне ад умеранага дэмакратызму, уласцівага ў гэтай справе Людовіку XIV).

Пасля смерці бацькі ў 1711 годзе герцаг Бургундскі стаў спадчыннікам прастола і дафінам, аднак ужо ў лютым 1712 года сканаў разам са сваёй жонкай Марыяй-Адэлаідай Савойскай ад эпідэміі адзёру. Ад гэта хваробы праз месяц памер і іх старэйшы сын, 4-гадовы герцаг Брэтонскі. Малодшае двухгадовае дзіця, герцаг Анжуйскі, выжыў і пасля смерці прадзеда стаў у 1715 годзе каралём Людовікам XV.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]