Людовік (герцаг Бургундскі)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Людовік, герцаг Бургундскі
фр.: Louis Duc de Bourgogne
Людовік, герцаг Бургундскі
Coat of Arms of the Dauphin of France.svg
сцяг
20-ы дафін Францыі
14 красавіка 1711 — 18 лютага 1712
Папярэднік Людовік Вялікі Дафін
Пераемнік Людовік XV
 
Дзейнасць палітык
Веравызнанне каталік
Нараджэнне 16 жніўня 1682(1682-08-16)[1][2]
Смерць 18 лютага 1712(1712-02-18)[1][2][…] (29 гадоў)
Пахаванне
Дынастыя Бурбоны[d]
Бацька Людовік Вялікі Дафін
Маці Марыя Ганна Вікторыя Баварская[d]
Жонка Марыя Адэлаіда Савойская[d]
Дзеці Людовік XV, Louis, Dauphin of France, Duke of Brittany[d] і Louis de Bourbon, Duc de Bretagne[d]
 
Аўтограф Signature of Louis of France, Duke of Burgundy in 1695.png
 
Узнагароды
Knight of the Order of the Holy Spirit Knight of the Order of Saint-Michel

Людовік, герцаг Бургундскі (фр.: Louis duc de Bourgogne; 16 жніўня 1682 — 18 лютага 1712) — дафін Францыі з 1711 года, сын Людовіка Вялікага Дафіна і Марыі Ганны Баварскай, старэйшы ўнук Людовіка XIV.

Атрымаў выхаванне ў духу каталіцкай набожнасці апошніх гадоў кіравання Караля-Сонца. З 1702 года дзед увёў герцага Бургундскага ў Дзяржаўны савет (да гэтага часу яго малодшы брат Філіп ужо стаў каралём Іспаніі Філіпам V). На прынца ўплывала прыдворная «набожная партыя» (devots), і ён сам неўзабаве завёў уласную групоўку, куды ўваходзілі яго настаўнік Фенелон, герцагі дэ Бавіе і дэ Шэўроз, а таксама Луі дэ Сен-Сімон (вядомы мемуарыст). Кружок падтрымліваў ідэю «асветнага абсалютызму» і дваранскай алігархіі з вялікай колькасцю кансультатыўных арыстакратычных «саветаў», якія адначасова абмяжоўвалі самаўпраўнасць караля і адціскалі ад стырна ўлады буржуазію. Заўчасная смерць герцага Бургундскага перашкодзіла планам яго кружка здзейсніцца, аднак некаторых падобных тэндэнцый незалежна працягвалі прытрымлівацца рэгент — Філіп II Арлеанскі і яго пераемнікі. Пры рэгенцтве нядоўгі час праіснавала полісінодыя, сістэма калектыўнага кіравання, а на працягу 1715—1789 года буржуазія сістэматычна абмяжоўвалася ў правах займаць дзяржаўныя пасады (у адрозненне ад умеранага дэмакратызму, уласцівага ў гэтай справе Людовіку XIV).

Пасля смерці бацькі ў 1711 годзе герцаг Бургундскі стаў спадчыннікам прастола і дафінам, аднак ужо ў лютым 1712 года сканаў разам са сваёй жонкай Марыяй-Адэлаідай Савойскай ад эпідэміі адзёру. Ад гэта хваробы праз месяц памер і іх старэйшы сын, 4-гадовы герцаг Брэтонскі. Малодшае двухгадовае дзіця, герцаг Анжуйскі, выжыў і пасля смерці прадзеда стаў у 1715 годзе каралём Людовікам XV.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Louis, Dauphin of France, Duke of Burgundy // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. 2,0 2,1 Louis de France // Find a Grave — 1995. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. Lundy D. R. Louis de Bourbon, Duc de Bourgogne // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]