Людовік II Заіка

Людовік II Заіка
лац.: Ludowicus Balbus, фр.: Louis le Begue
2-і кароль Заходне-Франкскага каралеўства 6 кастрычніка 877 — 10 красавіка 879
Каранацыя	8 снежня 877, Камп’ень паўторная каранацыя: 7 верасня 878, Труа
Папярэднік	Карл II Лысы
Пераемнік	Людовік III Карламан II
кароль Аквітаніі 29 верасня 866 — 10 красавіка 879 (пад імем Людовік III)
Каранацыя	сакавік 867
Папярэднік	Карл III Дзіця
Пераемнік	Карламан II
5-ы кароль Латарынгіі 6 кастрычніка 877 — 10 красавіка 879
Папярэднік	Карл II Лысы
Пераемнік	Людовік III Малодшы
4-ы кароль Праванса 6 кастрычніка 877 — 10 красавіка 879
Папярэднік	Карл II Лысы
Пераемнік	Базон В’енскі
Нараджэнне	1 лістапада 846
Смерць	10 красавіка 879 (32 гады) Камп’ень, canton of Compiègne-Nord[d], arrondissement of Compiègne[d], дэпартамент Уаза, рэгіён Пікардыя[d], Францыя
Месца пахавання	Камп’ень
Род	Каралінгі
Бацька	Карл II Лысы
Маці	Ірментруда Арлеанская
Жонка	Ансгарда Бургундская[d] і Адэлаіда Парыжская
Дзеці	Людовік III, Карламан II, Карл III Прастак, Ірментруда[d] і Gisela der Franken[d]
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Людовік ІІ Заіка, фр. Louis le Bègue (1 лістапада 846 — 10 красавіка 879) — кароль заходнефранкскі, сын Карла II Лысага, з дынастыі французскіх Каралінгаў.

Жыцяпіс

У 866 г. пасля смерці малодшага брата Карла стаў каралём Аквітаніі. Пасля смерці бацькі ў 877 г. пачаў валадарыць ва ўсім заходнефранкскім каралеўстве. 8 снежня быў каранаваны ў горадзе Рэймсе, архібіскупам Хінцмарам. Паўторная каранацыя адбылася 7 верасня 878, Людовіка каранаваў Папа Рымскі Ян VIII. Таксама каралю была прапанавана карона імператара, але той адмовіўся ад яе.

У Людовіка было дрэннае здароўе і таму ён перажыў свайго бацьку толькі на 2 гады. Падчас яго панавання роля караля ў краіне была неістотна мала, узрастала моц, імкнуўшыхся да адасаблення, княстваў і графстваў: Аквітаніі, Гасконіі, Тулузы, Бургундыі, Нармандыі, Фландрыі і інш., таксама расла ўлада вялікіх баронаў. Не адыгрываў актыўнай ролі і ў міжнароднай палітыцы. Летапісцы апісваюць яго як чалавека простага і мілага, які любіў супакой, рэлігію і справядлівасць.

У 879 г. кароль рушыў у ваенны паход супраць нарманаў, падчас якога пачуў сябе дрэнна і 10 красавіка 879 г. памёр. Пасля яго смерці ўлада перайшла да яго двух сыноў Людовіка III і Карламана II.

Сям’я

Людовік быў жанаты два разы. Першы раз ажаніўся ў 862 г. з Анзгардай (памерла 2 лістапада 879). Шлюб быў складзены патаемна і супраць волі бацькі Людовіка. Людовік і Анзгарда мелі двух сыноў і две дочкі: Хільдэгарда, Гізела і Людовік III і Карламан II.

Другі раз Людовік меў шлюб з Адэлаідай Парыжскай, якая нарадзіла яму сына і дочку: Эрментруду і Карла III.

Спасылкі

• На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Людовік II Заіка