Лявон Арсенавіч Джулфалакян

Лявон Джулфалакян
Лявон Джулфалакян
Агульная інфармацыя
Пол	мужчынскі пол
Поўнае імя	Лявон Арсенавіч Джулфалакян
Спецыялізацыя	грэка-рымская барацьба
Нарадзіўся	5 красавіка 1964 (62 гады); Ленінакан, Армянская ССР, СССР
Грамадзянства	СССР→; Арменія
Альма-матар	Гюмрыйскі дзяржаўны педагагічны інстытут ();
Гады кар’еры	1981—1993
Трэнеры	Арам Саркісян
Рост	167 см
Вага	68 кг
	Грэка-рымская барацьба
	Алімпійскія гульні
	Чэмпіянаты свету
	Чэмпіянаты Еўропы
Заслужаны майстар спорту СССР
	Медыяфайлы на Вікісховішчы

Ляво́н Арсе́навіч Джулфалакя́н (арм.: Լևոն Ջուլֆալակյան; нар. 5 красавіка 1964, Ленінакан, Армянская ССР, СССР) — савецкі і армянскі барэц грэка-рымскага стылю, чэмпіён Еўропы (1986), свету (1986) і Алімпійскіх гульняў (1988), Заслужаны майстар спорту СССР (1986). Другі (пасля Сурэна Налбандзяна) этнічны армянін — чэмпіён Алімпійскіх гульняў па грэка-рымскай барацьбе^[1].

Біяграфія

Нарадзіўся 5 красавіка 1964 года ў Ленінакане. Паколькі абое бацькоў у яго былі гімнастамі, з ранняга ўзросту наведваў секцыю спартыўнай гімнастыкі, потым пачаў займацца грэка-рымскай барацьбой у Гюмрыйскай ДЮСШ. На працягу ўсёй сваёй спартыўнай кар’еры трэнаваўся пад кіраўніцтвам Арама Саркісяна.

У 1983 годзе перамог на юнацкім першынстве СССР, у 1984 і 1985 гадах быў прызёрам чэмпіянату СССР сярод дарослых. У 1985 годзе быў уключаны ў склад зборнай СССР і стаў уладальнікам Кубка свету, у 1986 годзе заваяваў званні чэмпіёна Еўропы і чэмпіёна свету.

На Летніх Алімпійскіх гульнях 1988 года ў Сеуле змагаўся ў вагавай катэгорыі да 68 кілаграмаў.

У сутычках:

у першым коле на 3-й хвіліне за выяўнай перавагай з лікам 15-0 выйграў у Дуга Етса (Канада);
у другім коле на 1-й хвіліне за выяўнай перавагай з лікам 16-0 выйграў у Кіпту Салбея (Кенія);
у трэцім коле па балах з лікам 9-2 выйграў у Эндзі Сераса (ЗША);
у чацвёртым коле па балах з лікам 8-4 выйграў у Петрыча Карарэ (Румынія);
у пятым коле на 1-й хвіліне тушыраваў Ежы Капаньскага (Польшча) і выйшаў у фінал.

У фінале змагаўся з Кім Сонг Мунгам (Паўднёвая Карэя), выйграў у яго па балах з лікам 9-3 і стаў алімпійскім чэмпіёнам.

Асноўныя спаборніцтвы і месцы

Год	Турнір	Занятае месца
1983	Чэмпіянат СССР сярод юнакоў	1
1984	Чэмпіянат СССР сярод моладзі	1
1984	Чэмпіянат Еўропы сярод моладзі	1
1985	Кубак свету	1
1986	Чэмпіянат Еўропы	1
1986	Чэмпіянат свету	1
1987	Гран-пры	2
1987	Гран-пры ФІЛА	5
1988	Алімпійскія гульні	1
1989	Чэмпіянат свету	3

^[2]

Скончыў Ленінаканскі дзяржаўны педагагічны інстытут ім. М. Налбандзяна (1985)^[1]. Кавалер ордэна Дружбы народаў, ордэна «Знак Пашаны», узнагароджаны медалямі «За заслугі перад Бацькаўшчынай» 1 і 2 ступені^[3].

З 1999 года галоўны трэнер зборнай Арменіі па грэка-рымскай барацьбе, прэзідэнт Саюза армянскіх алімпійцаў. З 2002 года першы віцэ-прэзідэнт Федэрацыі барацьбы Арменіі. Чалец выканаўчага камітэта Нацыянальнага алімпійскага камітэта Арменіі.

Жыве ў Ерэване. Сыны Лявона Джулфалакяна таксама сур’ёзна займаюцца грэка-рымскай барацьбой. Старэйшы сын Арсен Джулфалакян (нар. 1987) з’яўляецца чэмпіёнам Еўропы (2009) і свету (2014), срэбным прызёрам Алімпійскіх гульняў (2012)^[4].

У Арменіі праводзіцца традыцыйны турнір на прызы Лявона Джулфалакяна^[5].

Зноскі

1 2 Левон Джулфалакян
↑ International Federation of Associated Wrestling Styles (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 27 студзеня 2025. Праверана 7 лістапада 2016.
↑ Указ Президента РА (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 19 верасня 2016. Праверана 7 лістапада 2016.
↑ Роман Власов: Как говорит Александр Карелин, с бронзовой медали лучше начинать, чем заканчивать
↑ Армянские мелодии на борцовских коврах Москвы Архівавана 5 кастрычніка 2013.

[vayr.ucoz.ru-1] 1 2 Левон Джулфалакян

[2] International Federation of Associated Wrestling Styles (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 27 студзеня 2025. Праверана 7 лістапада 2016.

[3] Указ Президента РА (нявызн.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 19 верасня 2016. Праверана 7 лістапада 2016.

[4] Роман Власов: Как говорит Александр Карелин, с бронзовой медали лучше начинать, чем заканчивать

[5] Армянские мелодии на борцовских коврах Москвы Архівавана 5 кастрычніка 2013.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]