Дрэва вышынёй да 25м з густой шырокапірамідальнай кронай. Ствол добра сфарміраваны, пакрыты светла-шэрай пласціністай карой. Пупышкі да 6 мм даўжынёй, даўгавата-яйцападобныя, чырвона-бурыя, апушаныя, часам голыя. Лісце буйное, авальнае, цёмна-зялёнае, з падвойна-зубчастым краем, на доўгіх, залозіста-апушаных хвосціках. Плод — арэх з лямцавай абгорткай, якая цалкам пакрывае арэх і рассечана на доўгія, пакручаныя або выгнутыя долі, у разы даўжэйшыя за арэх. Арэхі з тоўстай трывалай шкарлупінай, сціснутыя па баках, сабраны ў пучкі па 3-7.
Паходзіць з Балкан, Каўказа, Паўночнага Ірана, Гімалаяў. У Прыкарпацці і Закарпацці яна добра акліматызавалася, перспектыўная не толькі ў зялёнай гаспадарцы, але і ў лясных пасадках, добра расце ў зацішных месцах у багатых тыпах умоў месцапражывання[1].
Драўніна прыгожага ружовага адцення, высока цэніцца пры вытворчасці мэблі, з-за чаго ў многіх месцах натуральнага распаўсюджання яна была амаль цалкам высечана. У СССР была занесена ў Чырвоную кнігу як знікаючы рэліктавы від[2].
У дэкаратыўных пасадках рэкамендуецца высаджваць алеямі, рэдкімі групамі і салітэрамі.
Арэшкі ядомыя і смачныя, але іх прамысловая каштоўнасць невысокая з-за вельмі тоўстай і цвёрдай шкарлупіны.
Паколькі расліна не дае каранёвых атожылкаў, а расце аднаствольным дрэвам, яе зручна выкарыстоўваць як прышчэпу для культурных сартоў лясных арэхаў.