Лівійская нацыянальная канферэнцыя (2019)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Лівійская нацыянальная канферэнцыя (араб. المؤتمر الوطني الليبي‎‎) — канферэнцыя па ўрэгуляванні канфлікту ў Лівіі, прызначанай на 14—16 красавіка ў Гадамесе, размешчаным на стыку межаў Лівіі, Алжыра і Туніса, і накіраванай на пераадоленне крызісу ў краіне і стану двоеўладдзя. У ёй павінны былі прыняць удзел дэлегаты ўсіх супрацьлеглых бакоў, каб скласці «дарожную карту» для аб’яднання разрозненых дзяржаўных інстытутаў і правядзення агульнанацыянальных прэзідэнцкіх і парламенцкіх выбараў, неабходнасць у якіх была зацверджана яшчэ ў маі 2018 года[1]. З-за пачатку наступлення ЛНА на Трыпалі канферэнцыя была перанесена на нявызначаны тэрмін, а потым наогул адменена[2].

Падрыхтоўка[правіць | правіць зыходнік]

Лівійская нацыянальная канферэнцыя каардынавалася Гасанам Саламе, кіраўніком місіі арганізацыі Аб’яднаных Нацый па падтрымцы ў Лівіі на працягу 18 месяцаў з 2018 па 2019[3]. З красавіка[4] па ліпень 2018 года ААН і Цэнтр гуманітарнага дыялогу арганізавалі 75 сустрэч у Лівіі і на міжнародным узроўні з удзелам 7000 лівійцаў, трох чвэрцяў мужчын і чвэрці жанчын. Паўмільёна каментароў было сабрана анлайн — у сацыяльных сетках ад 130 000 падпісчыкаў[5]. У лістападаўскім рэзюмэ кансультацый 2018 года гаварылася, што асноўнымі жаданнямі лівійцаў былі:

  • «Адзіная Лівія, здольная абараніць свае межы і суверэнітэт»;
  • «Адзіная вайсковая ўстанова, вольная ад палітычнага ўмяшання і прыхільная нацыянальным інтарэсам»;

«Больш справядлівае размеркаванне рэсурсаў праз дэцэнтралізаваную дзяржаву»;

  • «Урад, заснаваны на кампетэнцыі, а не на ідэнтычнасці»;
  • «Прафесійныя паліцэйскія службы для забеспячэння мясцовай бяспекі»[5].

Саламе падсумаваў падрыхтоўку канферэнцыі як «шырокія кансультацыі з усімі лівійскімі фракцыямі і групамі, а таксама карпатлівы і далікатны разгляд мясцовых, рэгіянальных і міжнародных абмежаванняў і імператываў»[5]. Планаваная колькасць удзельнікаў — каля 120—150 чалавеу з розных сацыяльна-палітычных лівійскіх груп, прычым ні адна замежная група не была прадстаўлена[5].

У красавіку 2019 года Саламе заявіў, што правядзенне канферэнцыі было апраўдана, улічваючы, што «былі выкананыя неабходныя ўмовы для эфектыўнага ўрэгулявання крызісу ў Лівіі шляхам палітычнага ўрэгулявання, стварэння нацыянальнай канстытуцыі і абавязацельстваў, якія маглі б быць дадзеныя для таго, каб паставіць краіну на шлях аднаўлення, да міру, аднаўлення адзінства і суверэнітэту і годнага жыцця для лівійскага народа».[3] Правядзенне Нацыянальнай канферэнцыі была падтрымана Саветам Бяспекі Арганізацыі Аб’яднаных Нацый[6].

Мэты[правіць | правіць зыходнік]

Планавалася, што канферэнцыя будзе даваць толькі рэкамендацыі, без якіх-небудзь выканаўчых паўнамоцтваў, з мэтай не канкураваць з існымі лівійскімі палітычнымі органамі, такімі як Прэзідэнцкі савет і Палата прадстаўнікоў[5].

Канкрэтныя прапановы, якія павінны быць выпрацаваны па выніках канферэнцыі, уключалн метады і тэрміны правядзення прэзідэнцкіх і парламенцкіх выбараў 2019 года. Яны былі рэкамендаваны Палаце прадстаўнікоў і Вышэйшаму дзяржаўнаму савету, якія будуць адказваць за іх рэалізацыю[5].

Адтэрміноўка і перазапуск з новым імем[правіць | правіць зыходнік]

У пачатку красавіка 2019 года Нацыянальная канферэнцыя была адкладзена з-за актывізацыі ваенных дзеянняў на паўночным захадзе Лівіі[5]. У канцы 2020 года была пачата серыя сустрэч, аналагічных першапачаткова запланаванай канферэнцыі, з новай назвай — Форум палітычнага дыялогу Лівіі[7].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]