Лідзія Андрэеўна Русланава

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Лідзія Андрэеўна Русланава
Лидия Андреевна Русланова.jpg
Асноўная інфармацыя
Дата нараджэння 14 (27) кастрычніка 1900[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 21 верасня 1973(1973-09-21)[2] (72 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Краіна
Муж: Міхаіл Навумавіч Гаркаві[d] і Уладзімір Віктаравіч Крукаў[d]
Альма-матар
Музычная дзейнасць
Прафесіі спявачка
Пеўчы голас меца-сапрана[d], сапрана і кантральта[d]
Інструменты голас[d]
Узнагароды
ордэн Айчыннай вайны I ступені ордэн Чырвонай Зоркі медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» юбілейны медаль «Дваццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Заслужаны артыст РСФСР
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Лідзія Андрэеўна Русланава (руск.: Ли́дия Андре́евна Русла́нова; пры нараджэнні Праскоўя Андрыянаўна Лейкіна-Гаршэніна; 14 (27) кастрычніка 1900, сяло Чарнаўка, Саратаўская губерня — 21 верасня 1973, Масква) — расійская і савецкая спявачка, Заслужаная артыстка РСФСР (1942). Асноўнае месца ў рэпертуары Русланавай займалі рускія народныя песні. Лідзія Русланава была адным з самых папулярных выканаўцаў у СССР, а яе выкананне рускіх народных песень лічаць эталонным.

Валодала прыгожым і моцным голасам шырокага дыяпазону. Стварыла свой стыль выканання народных песень, якія збірала ўсё жыццё. Сярод найбольш папулярных яе песень: «Стэп ды стэп наўкол», «Ліпа векавая», «Я на горку ішла», «Залатыя горы», «Свеціць месяц», «Валёнкі» і многія іншыя. Лідзія Русланова выконвала і песні савецкіх кампазітараў. Адной з першых выканала «Кацюшу». У 1945 годзе рэпрэсіравана.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Person Profile // Internet Movie Database — 1990. Праверана 15 кастрычніка 2015.
  2. Lidiya Ruslanova // Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000 Праверана 9 кастрычніка 2017.