Лідская ЦЭЦ
| Лідская ЦЭЦ | |
|---|---|
| Краіна |
 Беларусь |
| Месцазнаходжанне | Гродзенская вобласць, Лідскі раён, Ліда |
| Статус | дзеючая |
| Увод у эксплуатацыю | снежань 1954 |
| Асноўныя характарыстыкі | |
| Электрычная магутнасць, МВт | 43 МВт |
| Характарыстыкі абсталявання | |
| Асноўнае паліва | прыродны газ, мазут |
| Кацельныя агрэгаты | КГТ-35-3,9-440 (35 т/г), Е-35-3,9-440ГМ (35 т/г), 2×БКЗ-75-3,9-440 (па 75 т/г), 2×КВГМ-100 (па 100 Гкал/г) |
| Колькасць і марка турбін | ПР-6-35/10/5М (6 МВт), Р-12-3,4/0,1 (12 МВт), ГТЭ-25/НК-830Э (25 МВт) |
| На карце | |
  Лідская ЦЭЦ | |
Лі́дская ЦЭЦ — цеплаэлектрацэнтраль у горадзе Ліда Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад філіяла «Лідскія цеплавыя сеткі» РУП «Гроднаэнерга». Забяспечвае цеплавой і электрычнай энергіяй прамысловыя прадпрыемствы і жылы сектар горада.
Гісторыя
[правіць | правіць зыходнік]Рашэнне аб будаўніцтве ЦЭЦ у Лідзе магутнасцю 10,2 МВт было прынята пастановай Савета народных камісараў СССР ад 9 сакавіка 1945 года[1].
25 снежня 1954 года адбыўся пробны пуск першага катлаагрэгата і турбагенератара. У 1955 годзе пушчаны другі кацёл і турбагенератар. У сакавіку 1957 года з уводам трэцяга турбагенератара завяршылася першая чарга рэканструкцыі, і электрычная магутнасць станцыі дасягнула праектных 10,2 МВт[1].
У наступныя гады праводзілася пашырэнне і мадэрнізацыя станцыі:
- 1964—1970 гг. — увод двух катлоў БКЗ-75-39.
- 1972—1977 гг. — перавод катлоў на спальванне мазуту.
- 1984—1988 гг. — увод двух водагрэйных катлоў КВГМ-100.
- 1995 г. — увод турбіны ПР-6-35/10/5.
- 2005 г. — увод турбіны Р-12-3,4/0,1.
- 2008 г. — увод газатурбіннай устаноўкі ГТЭ-25 з катлом-утылізатарам[1].
У 2024 годзе на 100-метровай дымавой трубе ЦЭЦ было нанесена выява Дзяржаўнага сцяга Беларусі вышынёй амаль 12 метраў[2].
Тэхнічныя характарыстыкі
[правіць | правіць зыходнік]Устаноўленая электрычная магутнасць станцыі складае 43 МВт, цеплавая магутнасць кацельнага абсталявання — 353 Гкал/г[1].
Асноўнае абсталяванне ўключае:
- Катлы:
- Кацёл-утылізатар КГТ-35-3,9-440 (35 т/г);
- Паравы кацёл Е-35-3,9-440ГМ (35 т/г);
- 2 паравыя катлы БКЗ-75-3,9-440 (па 75 т/г);
- 2 водагрэйныя катлы КВГМ-100 (па 100 Гкал/г).
- Турбіны:
- Паравая турбіна ПР-6-35/10/5М (6 МВт);
- Паравая турбіна Р-12-3,4/0,1 (12 МВт);
- Газатурбінная ўстаноўка ГТЭ-25/НК-830Э (25 МВт)[3].
Упраўленне рэжымамі працы абсталявання ажыццяўляецца з галоўнага шчыта кіравання[4].
Структура
[правіць | правіць зыходнік]Лідская ЦЭЦ з'яўляецца асноўным падраздзяленнем філіяла «Лідскія цеплавыя сеткі», у які таксама ўваходзяць:
- Кацельня «Смаргонь»;
- Кацельня былога вопытнага завода «Нёман»;
- Раён цеплавых сетак (абслугоўвае 179 км трубаправодаў);
- Служба механізацыі і транспарту;
- Рамонтна-механічны ўчастак[4].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в г Лидская ТЭЦ (руск.). РУП «Белніпіэнергапрам». Праверана 19 студзеня 2026.
- ↑ В Лиде на трубе местной ТЭЦ появилось изображение флага Беларуси высотой почти 12 метров (руск.). АНТ (27 лістапада 2024). Праверана 19 студзеня 2026.
- ↑ ТЭЦ (Лида) (руск.). Wikimapia. Праверана 19 студзеня 2026.
- ↑ а б Здесь производят тепло и свет и не забывают о корпоративных ценностях (руск.). Лідская газета (27 чэрвеня 2019). Праверана 19 студзеня 2026.