Лімфангіт

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Лімфангіт
МКХ-10 I89.189.1
МКХ-9 457.2457.2
DiseasesDB 29093 29093
eMedicine ped/1336  ped/1336 
MeSH D008205 D008205

Лімфангіт (ад лімфа і стар.-грэч.: ἀγγεῖον — «сасуд») (лімфангаіт, накардыёз скурна-лімфатычны) — запаленне лімфатычных сасудаў(руск.) бел..

Прычыны захворвання[правіць | правіць зыходнік]

Лімфангіт можа развіцца пры запаленні скуры і слізістых абалонак і інш., калі інфекцыя распаўсюджваецца з токам лімфы па напрамку да лімфатычных вузлоў(руск.) бел.. Узбуджальнікі працэсу — стрэптакокі, стафілакокі, кішачная палачка(руск.) бел. і інш. — пранікаюць з міжтканкавых шчылін запалёнай вобласці ў адводзячыя павярхоўныя, а затым і глыбокія лімфатычныя сасуды.

Цячэнне захворвання[правіць | правіць зыходнік]

Пры лімфангіце паражаецца ўся сценка сасуда, у прасвет яго выпадаюць згусткі фібрыну(руск.) бел., што перапыняе ток лімфы (мае значэнне для адмежавання запалення). Лимфангіт выяўляецца вузкімі чырвонымі палосамі на скуры. Пры некаторых формах у галіне палос развіваюцца ўшчыльненне і хваравітасць. Адначасова павышаецца тэмпература цела, з’яўляюцца дрыжыкі(руск.) бел., пагаршаецца агульнае самаадчуванне. Пры лімфангіце глыбокіх сасудаў назіраюцца ацёк, хваравітасць. Хранічны лімфангіт характарызуецца закаркаваннем лімфатычных параток з утварэннем ацёкаў.

Лячэнне[правіць | правіць зыходнік]

Ліквідацыя першаснага ачага, спакой паражанай часткі цела, фізіятэрапеўтычныя працэдуры, кампрэсы(руск.) бел., антыбіётыкі. Пры хранічным лімфангіце — фізіятэрапія(руск.) бел., гразелячэнне(руск.) бел., радыётэрапія(руск.) бел..

Прафілактыка[правіць | правіць зыходнік]

Своечасовае лячэнне запаленчых, траўматычных і іншых ачагоў.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Лимфангиит (лимфангит, лимфангоит, нокардиоз кожно-лимфатический)