Літва дваровая

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

«Літва дваровая» (стараруск.: литва дворовая) — афіцыйная назва ў Маскоўскай дзяржаве XVI ст. праслойкі служылага стану.

Пачала фарміравацца ў канцы XIV ст. з палонных або перабежчыкаў з Вялікага Княства Літоўскага падчас першых войнаў з ім Маскоўскай дзяржавы пры Іване III. Да іх далучыліся палонныя ў бітве на Ведрашы (1500) (гл. таксама Федзька Літвіч), а таксама спадарожнікі М. Глінскага, яго баяры і слугі (1508), смаленскія і бранскія баяры, якія прынялі маскоўскае падданства пасля далучэння гэтых земляў да Маскоўскай дзяржавы. «Літва дваровая» была прынятая ў прывілеяваны стан Маскоўскай дзяржавы, надзеленая маёнткамі, але памяць пра паходжанне з ВКЛ захоўвалася, ёй не давяралі службу на заходніх межах Маскоўскай дзяржавы, выкарыстоўвалі пераважна на поўдні і ўсходзе. Пры Іване IV падверглася значным рэпрэсіям і была скасавана як асобная праслойка прывілеяванага стану.