Маанзундская аперацыя (1941)

Маанзундская бітва
Маанзундская бітва
	Асноўны канфлікт: Другая сусветная вайна
Дата	6 верасня — 22 кастрычніка 1941
Месца	астравы Маанзундскага архіпелага
Вынік	Акупацыя вермахтам астравоў Маазундскага архіпелага, частковая эвакуацыя рэшткаў злучэнняў РСЧА на паўвостраў Ханка (руск.) (бел. і востраў Осмусаар (руск.) (бел.
Праціўнікі
СССР	Германія
Камандуючыя
Мікалай Герасімавіч Кузняцоў; Аляксей Барысавіч Елісееў (руск.) (бел.; Р. Ф. Зайцаў	Георг фон Кюхлер
Сілы бакоў
3-я стралковая брыгада Паўночна-Заходняга фронту (8-я армія, СССР, Паўночна-Заходні фронт, Другая сусветная вайна),; часткі Берагавая абарона Балтыйскага раёна,; 4 інжынерныя батальёны, асобныя часткі; усяго:; 23 663 чал	61-я пяхотная дывізія, Германія,; 217-я пяхотная дывізія, Германія,; (18-я армія, Германія,; Група армій «Поўнач»), інжынерныя часткі пры падтрымцы флота, авіяцыі і артылерыі; усяго:; звыш 50 тыс. чал.
Страты
усе акрамя 570 чал	звыш 26 тыс. чал., ; звыш 20 караблёў і судоў, ; 41 самалёт

Маанзундская аперацыя (6 верасня — 22 кастрычніка 1941) — абарона РСЧА астравоў Маанзундскага архіпелага ад войскаў нацысцкай Германіі падчас Другой сусветнай вайны.

Адпаведныя наступальныя аперацыі саперніка: асноўная — «Беавульф» (ням.) (бел.; асобныя аперацыі адцягвання — «Зюйдвінд», «Вэствінд», «Нордвінд» (англ.) (бел..

Аперацыя адбылася пасля захопу нямецкімі войскамі Таліна (29 жніўня 1941), у выніку чаго савецкія часці на астравах апынуліся ў тыле нямецкіх войскаў.