Максім Міхайлавіч Пятруль
| Максім Міхайлавіч Пятруль | |
|---|---|
| | |
| Дата нараджэння | 16 снежня 1977 (48 гадоў) |
| Месца нараджэння | |
| Маці | Людміла Іванаўна Пятруль |
| Род дзейнасці | скульптар, дызайнер |
| Вучоба | |
| Вядомыя працы |
«Разбіты агмень» — мемарыял у памяць Мінскага гета (2008)[1]
|
| Уплыў | |
| Член у | |
| Узнагароды |
|
Максім Міхайлавіч Пятруль (16 снежня 1977, Мінск) — беларускі скульптар, дызайнер.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]У 1989—1993 гадах вучыўся ў Рэспубліканскім ліцэі выяўленчага мастацтва імя І. В. Ахрэмчыка (выкладчыкі Л. М. Паўлава, Л. Р. Давідзенка), у 1993—1997 — на аддзяленні скульптуры Мінскага дзяржаўнага мастацкага каледжа імя А. К. Глебава (выкладчык Уладзімір Жбанаў).
Член Беларускага саюза дызайнераў (2004), член Беларускага саюза мастакоў (2005).
Творчасць
[правіць | правіць зыходнік]Мастак сучаснага светапогляду, для якога творчае пераасэнсаванне і спазнанне свету — правакацыйная гульня, дыялог з гледачом. Выкарыстоўваючы выразныя алегарычныя прыёмы, скульптар ператварае мастацкі працэс у стварэнне і распрацоўку прынцыпова новага пластычнага аб’екта, новай формы. Аўтар імкнецца да семантычнай кадыроўкі твораў, што выяўляецца ў неардынарных рашэннях.[крыніца?]
Прынцыпы канцэптуальнага мастацтва ў творчасці мастака трансфармуюцца ў пэўную скульптурную форму, якая нібы існуе паралельна рэальнасці. Па сутнасці, яго творы — гэта ўвасабленне паняццяў і катэгорый, якія для гледача — сэнсавы рэбус, загадка. Творы скульптара ўспрымаюцца і як фармальны знак, і як сюррэалістычны аб’ект, і як мастацкі сімвал.[крыніца?]
З 1997 года актыўна ўдзельнічае ў рэспубліканскіх і міжнародных мастацкіх выстаўках, конкурсах, сімпозіумах, стварае візуальнае мастацтва для грамадскіх прастор, выступае з дакладамі на канферэнцыях і ў вышэйшых навучальных установах. Яго творы незвычайныя як формай, так і зместам, маюць асаблівы філасофскі сэнс і незвычайную метафарычнасць[крыніца?]. Таксама актыўна ўдзельнічае ў развіцці міжнародных культурных адносін з Кітайскай Народнай Рэспублікай. Яго скульптурныя творы ўсталяваны ў кітайскіх гарадах Фучжоў, Куньмін, Чанчунь[3].
Супрацоўніцтва з мінскім метрапалітэнам
[правіць | правіць зыходнік]Максім Пятруль — аўтар твораў візуальнага мастацтва, інтэграваных у грамадскую прастору станцый мінскага метрапалітэна Грушаўкі і Малінаўкі, спраектаваных архітэктарам Уладзімірам Целяпнёвым. Cамі станцыі набываюць экспазіцыйную функцыю, становяцца выставачнымі пляцоўкамі, альтэрнатыўнымі традыцыйным выставачным прасторам — музеям, галерэям і арт-цэнтрам. Асноўная задача твораў не столькі дэкаратыўная функцыя, як рэпрэзентатыўная — прадстаўленне саміх сябе як завершаных мастацкіх твораў «візуальнага мастацтва для грамадскіх прастор»[4].
Узнагароды
[правіць | правіць зыходнік]- Лаўрэат Спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь маладым дзеячам культуры і мастацтва
- Медаль Камісіі па культуры Міжнароднага алімпійскага камітэта (XXIX Алімпійскія гульні, Пекін, Кітай)
- Медаль і дыплом першай ступені Беларускага саюза архітэктараў (Міжнародны конкурс маладых архітэктараў «Леанарда-2005»)
- Медаль і дыплом першай ступені XIV Нацыянальнага конкурсу архітэктуры ў намінацыі «Манументальная скульптура ў гарадскім асяроддзі» за стварэнне мемарыяла — помніка ахвярам Мінскага гета (архітэктар Леанід Левін) па вуліцы Сухой у Мінску.
- У майстэрні Макcіма Петруля 11.02.2015 года
Творы аўтара захоўваюцца ў прыватнай калекцыі Рэйнольда Вюрта Кунцельзау ў Германіі, Музеі алімпійскага мастацтва ў Пекіне, у Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва, у музеях, галерэях, прыватных калекцыях і грамадскіх прасторах Беларусі, Расіі, Літвы, Нідэрландаў, Германіі, Кітая і ЗША[5].
Скульптурныя кампазіцыі ў Мінску
[правіць | правіць зыходнік]- «Разбіты агмень» — мемарыял у памяць Мінскага гета, 2008 (архітэктар — Л. М. Левін)
- «Фантан Перамогі»
- «Папараць-кветка», парк 900-годдзя Мінска
- «Дом Багдановіча»
Выстаўкі
[правіць | правіць зыходнік]- 2007 — «60&30» (сумесна з Л. І. Пятруль), Нацыянальны мастацкі музей Беларусі[6]
- 05.12.2014 — 18.01.2015 — «Гісторыя адной гісторыі» (сумесна з Л. І. Пятруль), мастацкая галерэя полацкага гісторыка-культурнага музея-запаведніка
Галерэя
[правіць | правіць зыходнік]-
«Амерыка». 2004, h = 40 см, пластык, акрыл
-
«Taiji». 2004, h = 35 см, бронза, граніт (фрагмент)
-
«Паміж». 2004, l = 75 см, дрэва. Калекцыя Музея сучаснага выяўленчага мастацтва, Мінск
-
«А + Я», r = 36 см, 2004, кераміка
-
«Сотавая сувязь». 2005—2007, h = 21 см, дрэва, сталь
-
«Стварэнне». 1995—2007, h = 21 cm, гіпс (мадэль, частка скульптуры «Стварэнне», калекцыя Райнольда Вюрта)
-
«О». 2009, h = 175 cm, дрэва, сталь (фрагмент)
-
«Давыд». 2010—2011, h = 33 см, рэды-мэйд аб'ект (Прысвячаецца Цару Давыду і Дэвіду Бекхэму)
-
«Хатняя гравітацыя», 2012—2013, h=60 cm, свінец, дрэва, грунт (арт-аб'ект, з серыі «Хатняе…»)
-
«Counterbutterfly», 2014, h = 45 cм, бронза, сілумін, граніт
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Мемориал на Сухой улице (руск.)
- ↑ Максим Петруль: «Я смотрю на жизнь, сидя на качелях» (руск.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 21 студзеня 2015. Праверана 7 студзеня 2015.
- ↑ Museum.by «История одной истории». Выставка графики, текстиля и скульптуры Людмилы и Максима Петруль (руск.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 4 красавіка 2015. Праверана 12 лютага 2015.
- ↑ Сайт минского метрополитена. Минский скульптор рассказал о том, как создавался образ станции «Малиновка» (руск.)(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 2 красавіка 2015. Праверана 14 лютага 2015.
- ↑ ArtDigest-Belarus У майстэрні скульптара Максіма Пятруля Архівавана 2 красавіка 2015.
- ↑ Нацыянальны мастацкі музей Беларусі. Персанальная выстаўка Людмілы і Максіма Пятруль «60&30» Архівавана 5 сакавіка 2016.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Дарога на ўсход — мой шлях да сябе / Максім Пятруль; гутарылі Лырыса Міхневіч, Марына Капілава // Мастацтва. 2008. N 12. С. 46-49
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]| Максім Міхайлавіч Пятруль на Вікісховішчы |
- Максім Пятруль: Дарога на ўсход — мой шлях да сябе Архівавана 10 сакавіка 2016.
- Народная газета «Юбіляры склікаюць гасцей у… музей»(недаступная спасылка)
- Газета Культура. КІМ-ПРЭСС. Дар’я Амяльковіч. «„Паміж“: рознастылёвасць спрацавала на імідж» Архівавана 17 студзеня 2022.
- http://artdigest-belarus.com/fotootchety/71-12-strategiy-belorusskogo-izobrazitelnogo-iskusstva.html Архівавана 31 студзеня 2016.